Yazı ve Fotoğraflar: Emre İkizler

Sıradışı Özellikler

Olympus’ların en güzel özelliklerinden biri olan gövdede “görüntü sabitleme” sistemi, duyarlılığı arttırılmış ve “5 eksende birden sabitleme” yeteneğiyle karşımıza çıkıyor. Bu son derece yararlı özellik, düşük ışık koşullarında elde tutarak çekim yaparken kullanılması gereken en düşük enstantane değerinden yaklaşık 4 stop daha düşük değerde bile güvenli çekim şansı veriyor. Hem de hangi objektifi kullanırsanız kullanın!

E-M1’in magnezyum alaşım gövdesi, darbelere olduğu kadar suya, toza ve düşük sıcaklılara karşı da korumalı olarak üretilmiş. Gövdedeki bütün ek yerleri ve düğme boşlukları silikon dolgularla kapatıldığından, yoğun bir yağmur ya da kar yağışı altında bile -10 dereceye kadar çekim yapabilmek mümkün oluyor. Elbette, benzer şekilde su ve toza karşı korumalı olarak üretilmiş objektiflerle birlikte kullanıldığında…

E-M1’in öyle çok özelliği var ki, saymakla bitmiyor. HDR, panorama, çok sayıda farklı görsel etkiyi barındıran ART Filter modları, time-lapse (zaman atlamalı çekim), manuel netlemede “focus-peaking”, Wi-Fi, kablosuz uzaktan kumanda aplikasyonu ilk anda aklıma gelenler… Ayrıca, 1/8000-60 saniye (+ Bulb) arasındaki enstantane değerleri 1/320 saniyelik flaş senkron hızı, harici flaş bağlantısı, harici mikrofon girişi, mini HDMI soketi, SD/SDHC/SDXC bellek kartı kullanımı gibi özellikleri de unutmamak gerekiyor.

Bu güzel kameranın, belki de tek zayıf özelliği, oldukça küçük boyutta bir pil kullanması yüzünden tek bir şarj ile yaklaşık 350 kare fotoğraf çekebiliyor oluşu. Bu değer, makineyi kullanım şeklinize bağlı olarak değişiklik gösterebilir ama yine de ikinci bir pili mutlaka almanızı öneririm. Pil ve bellek kartı dahil gövdenin ağırlığı 497 gr. Makinenin boyutları ise 130 x 93,5 x 63 mm. Bu değerler, ait olduğu sınıf için pek de küçük ve hafif olmadığını gösteriyor; ama E-M1’in gerçek rakiplerinin full-frame DSLR’ler olduğunu düşündüğünüz zaman ne kadar anlamlı değerler oldukları daha iyi anlaşılır.

1/160 sn, f/4, ISO 200, 40 mm, Minyatür efekti, JPEG

Görüntü kalitesi…

Gelelim bir fotoğraf makinesinin en önemli özelliği olan görüntü kalitesine… Burada birkaç bileşen olduğunu biliyorsunuz. Bunlar: Algılayıcı, işlemci, yazılım ve objektif olarak sıralanabilir. E-M1, 16 milyon piksellik bir LiveMOS algılayıcıya sahip. 35 mm’lik sistemle kıyaslandığında odak çarpanı 2 olan Micro Four Thirds sisteminin bir üyesi olan ve bir tür CMOS türevi olan bu algılayıcı doğal olarak 4:3 oranında bir görüntü sunuyor. Gerektiğinde 3:2, 16:9 ya da 1:1 gibi farklı oranları da seçebiliyorsunuz ama çözünürlük değerleri değişiyor. Algılayıcının yüzeyinde, son dönemin moda yaklaşımı olarak, herhangi bir “anti-aliasing” filtresi bulunmuyor. Geçmişte, bu tür filtreler “moiré” ya da “harelenme” olarak bildiğimiz yanlış renk oluşumunu önlemek için için kullanılırdı ve görüntüde bir miktar netsizlik yaratırdı. Günümüzün modern fotoğraf makinelerinde ise netsizlik yaratan bu tür filtreler kullanılmıyor ve olası renk yanlışlıkları yazılım ile giderilmeye çalışılıyor. E-M1 de bu konuda bir istisna değil ve son derece keskin görüntüler üretiyor. Elbette bu olağanüstü keskinlik yalnızca algılayıcıdan değil, TruePic VII işlemcisi, yazılım ve olağanüstü Zuiko objektiflerden de kaynaklanıyor. Bu arada, görüntüler yalnızca keskin değil, dinamik aralıkları çok geniş ve ayrıca renk doğrulukları da en üst düzeyde! Burada küçük bir parantez açıp, yalnızca “Auto White Balance” (otomatik beyaz dengesi) konumunda bazı tutarsızlıklar tespit ettiğimi, bunun dışındaki beyaz ayarı modlarının kusursuz çalıştığını belirtmeliyim.

Açıkçası, 35 mm’lik sistemdeki full-frame bir algılayıcının yüzey alanı olarak dörtte biri olan bir algılayıcıdan bu kadar iyi bir görüntü kalitesi beklemiyordum. Görüntünün ne kadar iyi olduğunu sözcüklerle anlatmak zor, ama şöyle söylersem anlaşılır olacağımdan eminim: “Olağanüstüden biraz daha iyi!!!” Keskinlik anlamında, 200 ISO değerinde, piksel bazında yaptığım kıyaslamalarda full-frame, APS-C ve Micro Four Thirds tüm rakiplerinden daha keskin bir görüntüye sahip olması beni kesinlikle şaşırttı. Hatta “afallattı” diyelim! Eğer çok büyük boyutlarda kullanılacak bir görüntü söz konusuysa elbette 36 milyon piksellik bir görüntü daha avantajlı olacaktır, ama 50×60 cm’lik baskılarda 20-24 milyon piksellik algılayıcı kullanan full-frame modeller kadar (hatta bir bölümünden daha) iyi bir görüntü kalitesine sahip olması gerçekten şaşırtıcı! Elbette bu sonuç yalnızca algılayıcıdan kaynaklanmıyor. Dinamik aralığın bu kadar geniş olması, renk doğruluğunun tutarlılığı ve diğer tüm özelliklerde işlemci ve yazılımın da olağanüstü katkılarının olduğu anlaşılıyor.

100 ile 25600 arasında değişen ISO değerleri incelendiğinde 3200 ISO değerine kadar rahatça kullanılabilecek bir model E-M1. Kirlilik temizleme özelliği kapalıyken 3200 ISO değerinde kirlilik hafifçe kendisini gösteriyor, ama bu değer kesinlikle kullanılabilir düzeyde. Aslında 6400 değeri bile yükselen kirlilik oranına rağmen pek çok farklı amaç için kullanılabilir durumda. 12800 değeri için de artan kirliliğe rağmen benzer şeyleri söylemek mümkün. Yalnızca 25600 değerini kullanmamayı tercih ederim. Kirlilik giderimi konusunda işlemcinin çok dengeli bir temizlik yaptığını, doku ve renk kaybı konusunda minimum tavizle görüntünün temizlendiğini görmek, bir fotoğrafçıyı ancak sevindirir diye düşünüyorum.

E-M1 ile birlikte kullandığım 12-40mm f/2.8 objektife de ayrı bir parantez açmak istiyorum. 24-80mm eşdeğeri bir objektif bu kadar mı kullanışlı, hızlı, tutarlı, kompakt ve keskin olur? Bu da mucize gibi bir sonuç. Olympus’un geçmişte kullandığım bazı objektiflerinde de çok olumlu izlenimler edinmiştim, ama 12-40 başka bir şey… 2.8 diyaframda bile görüntünün her noktası jilet kadar keskin! Minimum netleme mesafesi 30 cm olan objektif neredeyse makro özelliğine sahip. Tele konumunda 2.8 diyaframın yarattığı sınırlı alan derinliği çok etkileyici. Objektifin kompakt boyutlarının AF hızına olumlu etki yaptığı da bir gerçek. Özellikle JPEG formatındaki çekimlerde E-M1’in işlemcisinin de yaptığı optik düzeltmeler sonucu “sıfır distorsiyon, sıfır köşe kararması ve sıfır renk saçılması” gibi olağanüstü görüntüler oluşuyor. RAW sonuçlara bakıldığında ise özellikle geniş açı konumunda distorsiyonun biraz fazla olduğunu ve köşe kararmalarının da normal olarak oluştuğunu gördüm. Ama iyi bir RAW işleme programında bunları büyük bir başarıyla yok etmek mümkün. Sonuç olarak, yazılım desteğiyle de olsa, bu objektifle olağanüstü sonuçlar elde etmek işten bile değil.

Sonuç…

Günlük kullanım için ideal bir boyut, tasarım ve dayanıklığa sahip olan Olympus OM-D E-M1, boyundan büyük işler başaran bir “mucize”. Özellikle 3200 ISO’ya kadar olan görüntü kalitesiyle E-M1’in full-frame bir DSLR olduğunu zannedebilirsiniz. Rakiplerinin çoğunda bulunmayan 5 eksenli görüntü sabitleme işlemi, ART Filter modları, HDR özelliği gibi dikkat çekici özelliklerinin ötesinde, piyasadaki en fazla işleve sahip olan model olduğunun da altını çizmeliyim. Peşpeşe çekim hızı ve AF hızı gibi konularda sınıfının lideri olan E-M1, görüntü kalitesi ve sahip olduğu zengin özellikleri bakımından bir üst lige aitmiş gibi görünüyor. Bütün bu özelliklere ek olarak, 32’si Zuiko olmak üzere 57 objektif seçeneği de eklendiği zaman E-M1’in gerçek bir sistem kamerası olduğunu görüyoruz. Fiyatı, diğer aynasız modellere göre biraz daha yüksek olsa da, gerçek rakibi olan full-frame DSLR’lerin fiyatlarıyla kıyaslandığında E-M1’in tam bir kelepir olduğunu düşünüyorum… Üst düzey bir amatörseniz ya da hayatınızı kolaylaştıracak bir makine arayışı içinde olan bir profesyonelseniz, Olympus E-M1’i mutlaka deneyin; hayran kalacaksınız.

Artıları:

+ Mükemmel görüntü kalitesi

+ Malzeme kalitesi

+ Görüntü sabitleyici sistem

+ Toz, su ve soğuğa karşı koruma

+ Sağlam ve ergonomik gövde

+ Mükemmel elektronik bakaç

+ Kullanışlılık

Eksileri:

– Karmaşık menü

– Pil ömrü biraz kısa

Yazı ve Fotoğraflar: Emre İkizler

Olympus, fotoğraf dünyasının en önemli üreticilerinden biri olmasına karşın geçtiğimiz yıla kadar ülkemizde “doğru dürüst” temsil edilmiyordu. Geçtiğimiz yıl Zoom İthalat, Olympus’un Türkiye temsilcisi olarak faaliyet göstermeye başladı ve önemli bir boşluk böylece dolmuş oldu. Fotoğrafın farklı alanlarındaki malzeme üreticilerinin de temsilciliklerini bünyesinde toplamış olan Zoom İthalat’a başarılar diliyorum. 1919 yılında mikroskop üretmek için kurulan Olympus, neredeyse yüz yıla ulaşan birikimi sayesinde özellikle optik konusundaki ürünleriyle haklı bir üne kavuşmuştur. Olympus’un ürettiği tüm ürünlere bakıldığında, aslında optik konusuna odaklanmış oldukları görülür ve firma arada sırada da fotoğraf makinesi üretir… Bu yazımda, 2009’dan beri değişebilir objektifli aynasız fotoğraf makineleri üreten Olympus’un en üst seviyedeki modeli olan OM-D E-M1’i ele alıyorum. Daha önce PEN E-P1 ve OM-D E-M5 ile gönülleri fethetmiş olan Olympus bakalım bu kez de turnayı gözünden vurmayı başarmış mı? Bunun yanıtını öğrenebilmek için yazıyı okumanız gerekecek…

Aynasızlar…

Olympus OM-D E-M1, “ileri amatör” ya da “yarı profesyonel” diye tanımlayabileceğimiz değişebilir objektifli aynasız bir fotoğraf makinesi. Yakın zamana kadar aynasız modeller arasında bu kadar üst düzey ürünler yer almıyordu ve aynasız fotoğraf makineleri pek çok DSLR kullanıcısı tarafından küçümsenen bir grubu oluşturuyordu. Teknolojiyi yakından takip eden birisi olarak DSLR sisteminin çok eskimiş, ağır, hantal, sarsıntılı, gürültülü ve pahalı bir sistem olduğunu düşünüyorum ve artık “pentaprizma+ayna” sisteminin verimsizliğinden kurtulunması gerektiğine inanıyorum. Ben kendi adıma çoktan beridir aynasız sistemleri kullanıyorum ve kesinlikle çok daha hafif ve verimli sistemler olduklarının tanığıyım. Özellikle son bir yıl içinde çıkan modellerin elektronik vizörlerinin yükselen kaliteleri ve artan otomatik netleme hızları ile DSLR modelleri çoktan solladılar. Dolayısıyla aynasız modeller, DSLR kullanıcılarının küçümsemesi değil saygı duyması gereken bir düzeye ulaştılar. E-M1 de, en azından kağıt üstünde, bu sınıfın zirvesinde yer alan modellerden biri konumunda. Ama bakalım gerçekten öyle mi?

İlk bakışta…

Olympus OM-D E-M1, firmanın efsanevi SLR modelleri olan OM serisinin tasarım ilkeleri korunarak üretilmiş bir model. 2012-2013’ün yıldızı olan E-M5 ile aynı genleri taşıdığı hemen anlaşılıyor; yalnızca birazcık daha irileşmiş ve rahat tutulabilmesi için derin bir kabza eklenmiş. Görünüm olarak küçültülmüş bir DSLR gibi duruyor ve ele de olabildiğince iyi oturuyor. Refleks bir modelden daha küçük olan boyutları yüzünden sağ elinizin alt kısmı biraz boşta kalıyor. Tutuşu iyileştirmek adına HLD-7 adlı dikey tutuş kabzasının kullanılmasını öneririm. Hem böylece kamera daha havalı ve büyük görünüyor! Ayrıca ikinci bir pil için yer açıldığından, makinenin pil ömrü uzuyor.

E-M1’i elinize ilk kez aldığınızda, daha önce kullandığınız ya da elinize aldığınız tüm fotoğraf makinelerinden daha yüksek bir malzeme kalitesine sahip olduğunu hemen anlıyorsunuz. Bu, yalnızca bana ait bir yorum değil, yakın çevremdeki tüm fotoğrafçılar aynı görüşte. Gerçekten dokunma duygusu olarak da, sağlamlık duygusu olarak da benzersiz bir deneyim yaşatıyor. Bir başka deyişle, değerli bir kamerayı elinize aldığınızı hemen anlıyorsunuz ve (biraz tuhaf gelecek ama) ona saygı duymaya başlıyorsunuz. Düğmelerin ve çarkların hassas ve kararlı hareketleri de hayranlığınızı arttırıyor.

1/100 sn, f/8, ISO 200, +0.7 poz, 12 mm, JPEG

Kullanım, ergonomi…

Ergonomik olarak kameranın büyüklüğü ve düğmelerin yerleşimi konusunda önemli bir sorun yok. Özellikle çarkların yeri ve hassaslığı mükemmel. Eleştirilebilecek tek nokta, açma-kapama düğmesinin yeri olabilir. Her yazımda belirtmeye çalıştığım gibi, açma-kapama düğmesi sağ elin işaret ya da baş parmağıyla kolay ulaşılabilir bir noktaya konumlanmalı. E-M1’de ise sol elin başparmağına denk gelecek bir şekilde açma-kapama düğmesi sol üst bölüme yerleştirilmiş. İlk başta yadırgadığım, ama biraz zaman geçince alışılabilecek küçük bir sorun olduğunu düşünüyorum.

E-M1’in çok da büyük olmayan gövdesi üzerinde çok sayıda düğme bulunması harika. Böylece sık sık menüye girmek zorunda kalmadan enstantane, diyafram, ISO, beyaz dengesi ve JPEG/RAW gibi işlevlere doğrudan kumanda edebiliyorsunuz. Bu özelliklere doğrudan erişimin, E-M1 dışında ancak çok pahalı olan üst düzey DSLR modellerde mümkün olabildiğini belirtmeliyim. Gövde üzerinde 6 adet çok amaçlı düğme bulunuyor ve bunların her birine ayrı bir işlev yükleyebiliyorsunuz. Minik bir şalter yardımıyla bu düğmelerden ikisine ikinci birer fonksiyon daha yüklediğinizde, aslında elinizin altında 8 farklı işleve doğrudan ulaşmanızı sağlayan düğmeler bulunuyor. Mucize gibi bir şey… Teorik olarak fotoğrafçının doğrudan görüntüye odaklanmasını sağlayan ve menülere girmesine hiç gerek bırakmayan harika bir sistem… Ama ilk deneyimlerinizde değil! Çünkü düğmelerin üzerinde Fn1 Fn2 gibi tanımlamalar yazılıyken (hatta bazı düğmelerin üzerinde hiçbir şey yazmıyorken) “ben Fn1’e hangi işlevi atamıştım?” ya da “ISO neredeydi?” gibi sorunlarla sık sık karşılaşıyorsunuz. E-M1’le birlikte yaklaşık 1 ay geçirdim ve ilk iki hafta boyunca bu sorunlarla sık sık karşılaştım. Belki bu durum benim unutkanlığımla da ilgili olabilir, ama iki haftanın sonunda artık hata yapmadan, hangi tuşun hangi işlevde olduğunu unutmadan son derece seri bir şekilde kamerayı kullanabiliyordum. Yani, uzun sözün kısası, bazı yönleriyle kullanım alışkanlığı isteyen, ama bir kez bu alışkanlığa sahip olduktan sonra çok akıcı bir şekilde kullanılabilen bir model E-M1.

Elektronik bakaç, LCD ekran ve menü…

E-M1’in hem rakiplerinden hem de neredeyse tüm fotoğraf makinelerinden en önemli üstünlüğü, hiç kuşkusuz, sahip olduğu 2,36 milyon nokta çözünürlüğündeki olağanüstü geniş elektronik bakacı. Daha önce böyle bir elektronik bakaç deneyimi yaşamadığınızdan eminim; çünkü bu düzeyde büyütme sunan sunan bir elektronik bakaç yoktu! Bu bir ilk… Görüntünün %100’ünü sunan daha düşük çözünürlüklü ve düşük ışık koşullarında kesik kesik görüntüler sunan elektronik vizör deneyimleri yaşamış olabilirsiniz. Ama hem görüntünün %100’ünü sunan, hem 2,36 milyon nokta çözünürlüğünde, hem 60fps ekran tarama hızı sunan, hem de 0,74 katlık büyütme oranına (yani 1,48 kat büyütmeye) sahip olan bir elektronik bakaç deneyimi yaşamış olamazsınız. Yaşamadığınız için de görüntünün ne kadar rahat takip edildiğini ve gözününüzü neden vizörden ayırmak istemeyeceğinizi anlamanız biraz zor olabilir. Ama kısaca şunu söyleyeyim, bu kadar geniş ve büyük bir bakaç görüntüsünü yalnızca Canon 1Dx’de bulabilirsiniz!!! Yani yaklaşık 4 kat daha pahalı ve 3 kat daha ağır bir modelde!!! Ne kadar iyi bir görüntü olduğunu siz hayal edin…

E-M1’in arka bölümünde 3 inçlik yüksek çözünürlüklü (1,04 milyon nokta) ve yukarı-aşağı hareket edebilen dokunmatik bir ekran bulunuyor. Olası yanlış temas durumuna karşı gerektiği zaman kapatılabilen dokunmatik özelliği, tripod üzerindeki kullanımlarda son derece kullanışlı. Hareketli ekran gerçekten de çok alçak ve çok yüksek çekim yüksekliklerinde hayat kurtarıcı bir işleve sahip. Elektronik bakaçtan LCD ekrana geçişi sağlayan sensörü mutlaka aktifleştirin; böylece iki ekran arasında anında geçiş yapabiliyorsunuz ve pil tüketimini azaltıyorsunuz.

Gövde üzerinde çok sayıda düğmenin varlığının, sık sık menüye girme zorunluluğunu ortadan kaldırdığını söylemiştim; iyi ki de öyle… Çünkü E-M1’in menüsü, görüp görebileceğiniz en uzun ve de karmaşık menü! Ortalama bir DSLR menüsünün tam 4 katı uzunluğunda! Her türlü ayrıntının düşünüldüğü bu menüyü kullanmanın, yeni başlayanlar için çok karmaşık olabileceğini düşünüyorum, ama bunun benim gibi deneyimli bir kullanıcı için bir zevk olduğunu da belirtmeliyim. Menünün upuzun olmasının ötesinde, seçilen her işlev için yeni seçenekler ortaya çıkması, (en azından alışma aşamasında) menü ile uzun bir zaman geçirmenizi zorunlu kılıyor. Ama yine de bu kadar yetkin bir menünün parmaklarınızın altında olduğunu bilmek ve başka hiçbir fotoğraf makinesinin sunmadığı bazı özel işlevlere sahip olmak, tanımlanması güç bir keyif ve üstünlük duygusu yaşatıyor… Bu arada çok sayıda dil seçeneği arasında Türkçe’nin de var olduğunu bilmenizi isterim.

Canlı izleme, netleme ve video…

“Bu kadar güzel bir elektronik bakaç varken LCD ekranı ne yapayım” diye düşünmeyin. Farklı çekim açıları, video kullanımı ve uzun süreli pozlandırmalar sırasında hareketli bu ekran çok işe yarıyor. Özellikle uzun süreli pozlandırmalar sırasında canlı izleme modunda bu ekrandan görüntünün yavaş yavaş belirginleşmesini izlemek çok şaşırtıcı. Bu özellik, beni çocukluğumdaki ilk karanlık oda deneyimlerime geri götürmesi bakımından da nostaljik bir duygu yaşattı. Gerçekten ilginç ve yararlı bir özellik.

1/640 sn, f/8, ISO 200, 40 mm, JPEG

E-M1’in otomatik netleme yeteneklerine ayrı bir parantez açmam gerekiyor. Biliyorsunuz, DSLR fotoğraf makineleri otomatik netleme yapmak için “phase detect” (faz algılayan) netleme sistemlerini kullanır. Bunlar, “netsizlikten kaçmaya çalışan” ama oldukça hızlı sistemlerdir; öte yandan mutlak netliği yakalama konusunda da zaman zaman tutarsız olabilmektedirler. Aynasız modeller ise genel olarak “contrast detect” (kontrast algılayan) adıyla bilinen netleme sistemlerini kullanırlar. Bunlar, “net olanı yakalamaya çalışan” ama çok hızlı olmayan sistemlerdir. En güzel özellikleri ise son derece tutarlı olmalarıdır. E-M1 ise her iki netleme sistemini de kullanan (bildiğim kadarıyla) ilk kamera. Algılayıcı üzerine yerleştirilmiş olan 37 noktadan netleme yapabilen “phase detect” sistemine ek olarak 81 noktadan netlik yapabilen “contrast detect” sistemi de görev yapıyor. Sistem, kullanıcı tercihlerine göre seçilebildiği gibi, duruma ve kullanılan objektife göre hangisinin kullanımının daha avantajlı olabilebileceğine otomatik olarak da karar verebiliyor. Sonuç olarak, E-M1 olağanüstü hızlı netleyebilen bir kamera. Tek çekimde 0,15 saniye gibi bir sürede netlik yapıp fotoğraf çekilebiliyor! Sürekli çekimde ise saniyede 6,5 karelik bir hızda otomatik netleme yapılarak çekim gerçekleştirilebiliyor. Eğer sabit netleme yaparsanız, E-M1 saniyede 10 karelik bir çekim hızına çıkabiliyor.

E-M1, bir fotoğraf makinesi olduğu kadar aynı zamanda yüksek kalitede videolar da çekebilen bir video kamera. 1080p çözünürlüğünde 30fps kayıt hızında video çekebiliyor. Çekim sırasında pek çok değeri değiştirebilmeye izin vermesi, ayrı bir video deklanşörüne sahip olması ve MOV formatında kayıt yapabilmesi kullanışlılığı arttırıyor. Çok hızlı olan otomatik netleme işlevi zaman zaman farklı nesnelere netleme yapsa da, genel olarak çok yararlı. 5 eksenli görüntü sabitleme özelliği video da kullanılabiliyor ve işe yarıyor. Video konusunda bir uzman sayılmam, ama çektiğim videoların görüntü kalitesinin çok iyi olduğunu söyleyebilirim…

2. Bölüm için tıklayın!

Olympus’un gelmiş geçmiş en hızlı AF’si
Olympus, OM-D E-M1 çok hızlı otomatik odaklama yapabilen Dual Fast AF adında bir teknolojiye sahip. Bu sistem aynı zamanda bir adaptör kullanılarak four thirds uyumlu objektiflerle de çalışabiliyor. Makine hangi tip lens kullandığınızı algılar ve daha uygun AF teknolojisine – faz algılama veya kontrast AF’ye- otomatik olarak geçer. Four Thirds lensleri faz algılamayla çalışırken, Micro Four Thirds Kontrast AF kullanır. Her iki AF teknolojisi de seçilen 37 odak noktasından herhangi birine, örneğin ürküp kaçan atlar arasından tek bir aygıra veya otomatik olarak bütün bir sürüyü takip edecek şekilde 81 hedef alana kusursuz olarak odaklanabilmektedir.

OM-D E-M1 özellikle üç kilit, tamamlayıcı unsuru sayesinde beklentileri karşılayabiliyor. 63 lensli ve giderek gelişen Four Thirds ve Micro Four Thirds lens sistemi yeni bir 16 milyon piksel Live MOS sensörü ile güçlü TruePic görüntü işlemcisi serisinin yedinci neslini bir araya getiriyor. TruePic VII, takılı lensin cinsi ve diyafram açıklığıyla uyumlu bir biçimde işleyişi ayarlayarak her lensten en iyi fotoğraf görüntü kalitesini elde etmek için Yeni İnce Ayrıntı teknolojisini kullanmaktadır.

Olympus’ un gelmiş geçmiş en güçlü elektronik vizörü
Olympus yaratıcılığa tam yetki vermekte ve tipik bir DSLR’den yaklaşık 1.3x daha büyük, 1.48x tam büyültmeli yeni bir EVF şekliyle elektronik vizör tasarımında yeni bir çığır açmaktadır. 2,360,000- noktalı yüksek çözünürlüğü, DUAL FAST AF ve otomatik arka aydınlatma ayarına ilaveten; EVF, OM-D E-M1’e özgü yeni görünümüyle optik vizörlere üstünlük sağlamaktadır. HDR Önizleme Modu HDR görüntülerini çekim yapmadan önce EVF üzerinde ekrana yansıtmaya izin verir ve deklanşöre basmadan aynı denemeyi dört kilit ayarla yapabilirsiniz: görüntü oranı, büyültme, renk ve parlak nokta & gölge. OM-D E-M1 ayrıca, renk ayarlamak için yeni bir yöntem sunar. Grafik ya da sayı yerine, yeni geliştirilmiş Renk Yaratıcısı kameranın üzerindeki kadranı ince ayarlayarak renklerle içgüdüsel olarak oynamanızı sağlar. Canlı izlemeli (Live View) EVF üzerinde de sonucu gerçek zamanlı olarak kontrol edebilirsiniz. Zaman aralığı 29ms gibi çok cazip bir süredir ve insan gözü için çok hızlı olması nedeniyle hızlı hareket eden nesnelerle bile doğal bir hareket şeklinde sonuçlar ortaya çıkar.

5 eksenli görüntü sabitleme

Hibrit 5-eksenli Görüntü Sabitlemesi, yatay ve dikey sapmanın yanı sıra lensin ekseni etrafındaki hareketi ile alışıldık sağa-sola ve yukarı-aşağı hareketlerini sağlar. Bu da özellikle geniş zoom oranlarında net ve elle tutulur pozları yakalamayı dikkat çekici bir biçimde kolaylaştırır. Aslında, Hibrit IS öyle etkindir ki yapılan çekimleri vizörle veya LCD ile gerçek zamanlı olarak kolayca çerçeveleyerek, – büyük odak uzunluğuyla bile- ayaküstü, kelimenin tam anlamıyla titremesiz Full HD videolar kaydedebilirsiniz.  

Wi-Fi entegrasyonu
E-M1’in birçok diğer güçlü özellikleri arasında uygun bir akıllı telefonla çabuk ve basit haberleşmeye imkan veren dahili bir Wi-Fi’a sahip olması gelir. Seçilen fotoğrafları telefon aracılığıyla doğrudan internet sitelerine ve sosyal medyaya gönderebilir ve uzun pozlandırmalı çekimler sırasında kameraya dokunmaktan kaçınmak için uzaktan kumandalı olarak etkin bir biçimde kullanabilirsiniz. Eşleme QR kodu aracılığıyla çabuk ve kolaydır. Telefonunuzun dokunmatik ekranına Canlı İzlemeli LCD’yi yansıtabilir, sonra da odaklanıp, Wi-Fi aracılığıyla (P, A, S, M modlarında) uzaktan doğrudan ekran üzerinden deklanşöre basabilirsiniz.