Kameralar ne kadar küçülürse küçülsün hatta cebimize kadar girsin yinede her şeyi bir arada yapmanızı sağlayan bir akıllı telefon kadar efektif olmayacaktır. Bu akıllı cihazları yüceltmek için yazılan bir makale değildir öncelikle belirteyim. Teknoloji ile ne kadar haşır neşir olduğum çevremdekiler tarafından bilinir, ama o çevremdekiler analog fotoğrafa da ne kadar aşina olduğumu bilirler. Benim için asıl olan görüntünün nihai sonucudur. 

Trinidad’da bir akşamüstü.

Hiç kimse inkar edemez ki fotoğrafçının kamerası aynı zamanda onun motivasyon aracıdır. Onu sokağa, dağa kısaca fotoğraf çekmeye iten bir aygıttır. Benim düşüncem ise, bu konuda bir kaç sene önce bir atölyesine katıldığım Pieter Ten Hoopen’in dediği ile eş orantıda… Bu konuda ki sözleri şöyleydi: “Fotoğraf çekmek için farklı kameralar kullanın, hatta konu size fısıldasın neyle çekilmek istediğini…”

Havana’da Carlos II caddesinde bir gece.

Evet, ben de konuya soruyorum, nasıl fotoğraflanmak istediğini… Bu sene Nisan ayında 20 günlük Küba seyahatim oldu ve bu konu bana daha gitmeden kendisini panoramik olarak kaydetmem gerektiğini söyledi. Ben de ona kulak verdim ve Widelux F7 kameram ve Fujifilm Superia film ile Küba’yı fotoğrafladım. Tabi ki Küba dediysem en fazla 4 şehrini fotoğrafladım ve en çokta Havana’yı… Bahsettiğim fotoğraflarımdan bazılarını bu yazımında görebilirsiniz.

Havana’da 1 Mayıs sabahı uzakdoğu sporu ile ilgilenen insanlar performans yapıyorlar.

Bunun yanı sıra ikinci kameram ise, öncelikle 4×3 görüntü oranından dolayı çok sevdiğim ve kendimi gayet rahat hissettiğim iPhone’um oldu. iPhone 7 Plus’un çift kamerası sayesinde bu seyahatimde bir de Havana’da portre serisi çekme şansım oldu. Özellikle alan derinliği modu sayesinde ve tüm portreleri gün batımından önceki ışıkta fotoğraflamam ortak bir dil oluşturdu. Uzun saatler boyunca şehri dolaşırken daha zinde ve ayakta kalabilmek için olabildiğince hafif olmaya gayret ettim ve bunun da karşılığını aldığımı düşünüyorum.

Havana Malekon’da dans ve döğüş sanatı icra eden gençler.

MSC Cruises’a ait 65,542 Gross Ton ağırlığındaki MSC Opera gemisi, 02 Aralık 2015’te İtalya’nın Cenova limanından yola çıkarak, transatlantik seyahati sonrası Küba’ya varmış, dünyada ilk kez Küba içerikli cruise programları da MSC Cruises’ın bu seyahati ile başlamış oldu. Ve 22 Aralık hareketle de ilk defa Küba (Havana) başlangıçlı gemi seyahati gerçekleştirilmişti. MSC Cruises’in ilk seferindeki %100 doluluk oranının yanı sıra, tüm kış sezonu ve Nisan ayı dahil Küba programları yok sattı. Bunun üzerine MSC Cruises Armonia gemisini de, 2016 Kasım ayından itibaren, Opera gemisi ile birlikte Küba başlangıçlı Karayip ve Orta Amerika tur paketleri için planladı. Küba’da MSC’nin ikinci gemisi olacak Armonia, 2 ayrı program yapacak. Birinci program Opera ile aynı olan Jamaica, Cayman Adaları ve Meksika’yı içerirken; ikinci programda ise Orta Amerika’nın ilgi çekici ülkeleri Belize ve Honduras da Küba ve Meksika beraberinde yer almakta…

Dünyada ilgiyle karşılanan MSC Cruises’ın Küba cruise seferleri, Türkiye’de de ciddi ilgi gördü. 2015 kış sezonunda ilk sezon olması nedeniyle alınan 300 kişilik kısıtlı kapasite kısa sürede dolup, talepler gelmeye devam edince, MSC Cruises Türkiye ofisi, 2016-2017 kış aylarında 1,500 kişiyi Küba gemi seyahatine götürmek üzere kolları sıvadı. Böylelikle bu yıl yapılan satışın 5 katı bir kontenjan ile gelecek yılın Küba seyahatleri planlaması da yapılmış oldu.

www.msccruises.com.tr

Tropikal iklimiyle ve Karayip sahilleriyle dikkat çeken adalar ülkesi Küba, kış aylarında içini ısıtmak isteyen Türk seyahat severlerin gözde destinasyonu haline geliyor. Skyscanner’ın verilerine göre, Ocak ayı için Küba’ya yapılan uçak bileti aramalarında Şubat ayına kıyasla %82’lik bir artış görülüyor. 2013 yılına kıyasla bu sene Ocak ayı için Küba’ya yapılan uçak bileti aramalarında %45 artış yaşanması ise soğuktan bunalan Türk seyahat severlerin Küba’ya akın ettiğini gösteriyor.

Küba, ünlü festivalleriyle de farklı kültürleri deneyimlemek isteyen seyahat severlerin tatil merkezi haline geliyor. 6 Ocak’ta başlayan ve 2 Şubat’a kadar süren Cuballet de Invierno Bale Festivalinde, seyahat severler balenin yanında Küba danslarını da izleyip öğrenebiliyorlar. Kölelerin köklere dönüş ruhunu ve özgürlüğünü yüceltmek amacıyla kutlanan Cabildos Festivali ise yerel halkın geleneksel kostümlerle dans ettiği bir sokak şenliğine dönüşüyor. 

Havana Küba’nın renkli dünyasının en güzel temsilcisi… Yaşam tarzındaki başkalık ve enerji ile kendisine hayran bırakan bu şehir, sokaklarındaki sömürge dönemi izleriyle sizi geçmişle buluşturuyor. Küba’nın yıllara meydan okuyan, coşkulu, muhteşem başkenti Havana’dayız. İstanbul’dan yaklaşık 16 saat süren yolculuk sonrası yaşadığımız yorgunluk heyecanımızı bastırmıyor.

Adayla ilgili anlatılan hikayelerde duyduklarımız görmek için bir an önce sokaklara karışıyoruz. Aralık ayının başlarındayız. Hava 23-25 derece arasında değişiyor. Küba için en uygun ziyaret zamanının Kasım-Nisan ayları arasında havanın yağışsız olduğu, ılık güneşi hissedebileceğiniz dönemi olduğu söyleniyor. Gerçi yılın her dönemi dünyanın dört bir yanından gelen hiç eksilmeyen ziyaretçileri var Küba’nın. Bu nedenle en önemli geçim kaynağı turizm. Bunu puro tütünü ve şeker kamışı üretimi takip ediyor.

Dünyanın en büyüleyici başkentlerinden Havana, kurulduğu 1515’li yıllarda liman kenti olmanın etkisiyle kaçakçıların ve mafyanın elinde yıpranmış ve yorulmuş. 1950’lerden kalma görüntüsü, sömürge döneminden kalma evleri, manastırları, restore edilmiş kilise ve saraylarıyla filmlerdeki gibi etkileyici. Havana farklı bölgelerden oluşuyor ve biz ilk olarak eski Havana’dan başlıyoruz.

Gördüğümüz rengarenk arabalara binmek için can atsak da fotoğraf çekmek, biraz tozuna bulanmak için sokaklarda yürümeyi tercih ediyoruz. Alternatif olarak Coco adı verilen üç tekerlekli motorları kullanabilirsiniz. Adımlarım şehrin kaldırımlarıyla buluştuğunda bir tiyatro sahnesinde yada eskimiş bir romanın sayfalarının içindeki hikayede gibi hissediyorum kendimi

Eski Havana’nın yaşam dolu alanı Katedral Meydanı ilk durağımız. Yerel kıyafetleri ile ellerinde çiçek sepetleri taşıyan kadınlar, oyuncak bebekler kadar güzel görünüyor. Puroları ile fotoğraf çektirmeye oldukça hevesliler, elbette bahşiş karşılığında…

Hiç eksik olmayan müzik sesi günlük yaşamı karnavala çeviriyor. Bu durumun geçici olduğunu düşünüyorsanız eğer,  kulağınıza her an gelen Küba müziklerinin iliklerinize işlediğini göreceksiniz. Katedral meydanının en özel yanı 18. Yüzyılda inşa edilmiş muhteşem kilise. İki çan kulesi, barok tarzı ön cephesiyle büyüleyici görünüyor. Kristof Kolomb anısına yapıldığı söylenen bu kilisede Kolomb’un kemiklerinin de saklandığı söyleniyor. Restore edilmiş konakları, dar sokaklardaki sanat galerilerini, sergileri, hayranlıkla izliyorum.

Yorgunluk atmak için tercihimiz Ernest Hemingway’in gözde barı La Bodequita Medio. Burada yazarın iddiasına göre Havana’nın en güzel Mojitosu içiliyor. Bol buzlu naneye karışan rom tadına ve şehri keşfetmeye doyamıyoruz. Küba halkı için yaşam çok hızlı değil. Rahat, durumlarını kabullenmiş, mutlu halleri yüzlerine yansıyor.

Devrimleri ve kahramanları ile gurur duyuyorlar. Okuma oranları yüksek. Sokaktaki 3 yaşındaki kız çocuğun yaptığı salsa dansını görünce hepsinin doğuştan dansçı olduğunu düşündüm. Öylesine sıcakkanlı ve samimiler ki bir sure sonra enerjileri size de geçiyor.

Küba sokaklarında kendinizi kötü hissetmenize imkan yok. Havana Castro’nun meydan okuyan, yorgun ama güzel şehri… Okyanus dalgalarının esintisini hissederek saatlerce yürüyoruz ve açık hava müzesini andıran şehrin manzarasını izlemek üzere Morro Kalesine doğru çeviriyoruz yönümüzü.

Liman notasına yakın kaleye deniz altından bir tünel ile ulaşılıyor. Kalenin surlarında sergilenen yağlı boya resimler, deri eşya satıcıları, renk katıyor, manzara çok etkileyici. El Morro görülmeyi hak ediyor. Bulutlara yaklaşıp Havana’yı izlemenizi, hatta orada küçük arabasında pina colada yapan güzel kızdan bir bardak kokteyl almanızı tavsiye ediyorum.

Eski Havana’nın en güzel bulvarı Prado, büyük araçları, geniş caddeleri, ıhlamur ağaçları altındaki mermer bankları, neşeli insanları ile en sevdiğimiz bölge oldu.

Centro Habana ve Vedado’yu görmek için yeni Havana’ya geçiyoruz. Okyanusun dalgalarına yenik düşen şeritli Malecon Caddesi bu bölgeyi birbirine bağlıyor. Balıkçıların, beysbol oynayan gençlerin arasına karışıp tadını çıkarın.

Centro Habana, Camagüeyli bir ressam olan Salvador Gonzalez’in kendisini Afro Küba kültürünü korumaya adadığı köhne, ticari ama her köşesi fotoğraf karesi gibi olan bölge.

Vedado ise altın çağını 1940larda yaşamış, mafya liderlerine, Frank Sinatra gibi ünlü sanatçıların ışıltılı sahnelerine ev sahipliği yapmış. Havana’da bu kadar öykü, bu kadar detay görünce, aslında küçük bir ada dediğimiz Küba’nın kitaplara sığmayacak kadar büyük olduğunu düşünüyorum.

Ve Havana’nın en ünlü meydanlarından Capitolio Nacional’e geçiyoruz. Hemingway düşkünleri için yazarın “Akıntı Adalarında anlattığı bar El Floridita, Küba opera ve balesine ait olan bina Gran Teatro de la Habana ve ünlü tütün fabrikası Partagas göreceğimiz yerler arasında. Yılda 6 milyon puro ürettiği söylenen fabrikada fotoğraf çekmek yasak!

Unesco tarafından 1982 yılında dünya miras listesine alınan Havana, geçmişten gelen güzellikleri sunmak için hevesli. Müzeleri, sanat galerileri, güzel konakları ile ruhunuzu besliyor, kendine hayran bırakıyor.

Biz Havana’da 1950’lerde duran zamanı yaşadık. Üstü açık arabalarla Melacon bulvarında dalgalardan kaçtık, salsa öğrenip sokaklarda dans ettik, tarihle buluşup devrimin izlerini sürdük. La Caberna’da Buena Vista’yı canlı canlı izledik. Tütün fabrikalarında tek bir puronun yapımındaki zahmeti görüp hayret ettik. Çocukları kadınları fotoğrafladık, sohbet ettik, hikayelerini dinledik. Kübalılar zor şartlarına rağmen sabırlı ve umut dolular.

Küba’nın güneyine doğru adanın ortasında bir şehirdeyiz. Escambry Dağları'nın gölgesine sığınmış, Karayip denizine bakan gizemli ve büyüleyici Trinidad, 1514 yılında Diego Velasquez tarafından kurulmuş. Sancti Spiritius bölgesine bağlı olan Trinidad, 1988 yılında Unesco dünya mirası listesine alınmış ve sit alanı ilan edilmiş. İç hat uçuşlarının yapıldığı bir havalimanı olmasına rağmen, kara yolundan otobüsle seyahat etmeye karar verirseniz sizi, yaklaşık 4,5 saat süren inişli çıkışlı dağ yolları ve eşsiz bir manzara bekliyor. Uzun yıllar korsanların saldırıları ile mücadele eden Trinidad, Köle ticareti ve kaçakçılıkla kalkınmaya çalışsa da şeker kamışı üretimi le zengin olmuştur. Ve bu dönemde muhteşem İspanyol mimarisi örneği yapılar ve şeker fabrikaları inşa edilmiştir. Bağımsızlık savaşları sırasında konaklar, kiliseler yağmalanmış, tarlalar yakılmış ve talan edilmiş olmasına rağmen bugünkü kalıntıları ile ziyaretçileri büyülemeye devam ediyor.

Küba’nın en kolonyanel kasabasına adım attığımda gerçekten burada zamanın durduğunu görüyorum. Sıcak renklerin her tonunu barındıran dar sokaklar, Mavi boyalı kapılar, sarı duvarlar, eski parmaklıkların gizlediği ahşap pencereler olağanüstü bir görsellik sunuyor. Taşlı yolları ile  baş edebilmek gerçekten güç. Ulaşım at arabaları, küçük motorlar ve az da olsa eski Amerikan arabalarından taksilerle sağlanıyor. Bence en iyisi yürümek… Bir anda masalsı bir atmosferin akışına kendinizi bırakabilirsiniz. Trinidad çok sayıda isimleri belli belirsiz sokaklar ve bunlardan habersiz insanlarla dolu. Yol bulmak, adres sormak yorucu ve sonuç getirmiyor. Hepsi birbirine paralel meydanlar ve sokaklarda gezmek zor değil. Bu yüzden haritayı bırakıp kaybolmak, kendi keşiflerimizi yaratmak en güzeli. Zamanlar arası yolculuk ,içinize işleyen müzik, eski ama çok eski hikayeler ile bu şehir sizi hissettirmeden avucunun içine alıyor.

İlk olarak karşımıza çıkan meydan La Plaza Mayor. Şeker kamışı fabrikalarının sahibi zengin ailelerinin yaşadığı bir yer. Tam ortada 1866 yılında inşa edilen Sanstisima Kilisesi film sahnelerindeki  bir kareyi andırıyor. Yıpranmış duvarları, meydan okuyan havasıyla  fotoğraf çeken turistlerin  gözde modeli olan kilisenin İçinde en eski  Veracruz İsa’ sı var. Dünyada beş tane bulunuyor ve üçü Küba’da. Birkaç kez Meksika’ya götürülmek istenmiş fakat hava şartları müsaade etmeyince kalmasına karar verilmiş. Meydanda bulunan müzelerden biri Museo de Arquelogia Guamuhaya da bu bölgede yaşamış olan yerlilerin ve köleleştirilmiş adalıların yaşam kalıntıları, kullandıkları eşyalar sergileniyor. Oldukça ilgi çekici… Bir diğeri haydutlarla mücadele müzesi Museo Nacionel de lucha Contra Bandidos. 1960'lı yıllarda mücadele eden ve bu sırada Escambry Dağları'nda gizlenen devrimcilerle ilgili olan müzede muhteşem manzaralı bir çan kulesi bulunmaktadır. 360 derece görüntüsü sayesinde güzel kareler alabilirsiniz. Plaza Mayor’un bir blok güneyinde 1830’larda inşa edilen  özel bir saray bekliyor sizi, ilginç entrikalarla süslü efsanelere sahip saray Palacio Cantero  çarpıcı sütunları ve eski merdivenlerini  sabırla çıkabileceğiniz eski  bir saat kulesini barındırıyor.

Trinidad’da hayat sokakta başlıyor, sokakta devam ediyor. Kapıların önlerinde oturan rengarenk insanların ulusal rejim çokta umurunda değil aslında. Yoksulluklarına rağmen cıvıl cıvıl yaşam enerjisi ile dolular ve bundan ders alınması gerektiğini düşünüyorum izlerken. Saçları bigudilerle sarılı kadınlar, okula giden üniformalı neşeli çocuklar, köşe başında laflayan ihtiyarlar kısa sürede sizi kendilerinden biri gibi görmeye başlıyorlar. Oldukça yardım severler. Konaklamak istediğinizde burada ki evlerden birini seçebilirsiniz. Yaklaşık 300 tane ev var, birçoğu yatak ve yemek hizmeti veriyor. Son derece temiz ve düzenli birkaç ev ziyaret ettim. Her seyahatte olduğu gibi en sağlıklı ve güzel olanı beklentileri sıfırlamak, gittiğiniz yerin yerel yiyeceklerini tatmak onlardan biri gibi yaşamak. Her kapının önünde el sanatları ile uğraşan kadınları görmek mümkün. Kaldırımlarda her yaştan müzik yapan insanlar sayesinde kulağınızdan müzik hiç eksik olmuyor. El becerilerine bu kadar yatkın sanatkar ve zanaatkarı izlemek güzel bir şans. Meydanın güneyinde iki sokak el sanatları satışı için ayrılmış. Birbirinden güzel danteller, örtüler, yağlıboya resimler göz kamaştırıcı. Her sokakta bir resim sergisi görmenin şaşkınlığını yaşıyoruz. Satış yapmak için fazla ısrarlı değiller bu yüzden bunaltıcı bir turistik durum söz konusu olmuyor. Uzaktan gelen denizin esintisi, müzik, renkli ve sıcak kanlı insanlar öylesine etki altına almışlar ki saatlerdir süren yürüyüşün ayaklarımızdaki ağırlığını hissetmiyoruz.

Susuzluğumuzu gidermek için mola yerimiz La Can Cahnchara adında bir ev oluyor. Buranın özelliği ikram edilen yerli içkisi… Kübalı Mambi subayının emri üzerine savaşa giderken hazırlanmış ve günümüze kadar ulaşmış bu içki; Ateş suyu, bal ve limondan oluşuyor. Daha  sonra  günümüze uyarlamak için mineralli su ilave edilmiş. Buradaki ateş suyu Küba’da bolca bulunan rum. Tercih edilen kokteyllerin en başında taze nane, şeker ve rum ile hazırlanan mojito geliyor. Bunu takip eden geleneksel birası, Bucenaro. Trinidad’da yemek konusunda sıkıntı yok. Yöresel lezzetleri ve tropik meyveleri size enerji vermek için oldukça yeterli. Özellikle şeker kamışının tadına bakmanızı, siyah fasulyeli pilavını ve taze deniz ürünlerini denemenizi tavsiye ediyorum.

Gün ışığını yerini alacakaranlığa bırakmaya başladığı anlarda Trinidad sokakları daha fazla hareketleniyor. Gündüz sanat galerisi gibi olan evlerden müzik sesleri yükselmeye başlıyor. Tercihimizi gelenekselliği bozulmamış mütevazi ve kaliteli bir müzik evi La Casa de la Trova’dan yana kullanıyoruz. Şirin bir bahçe içinde birkaç enstrümanla harikalar yaratan bir gurup karşılıyor. Öylesine doğal ve sıcak bir ortam var ki kendinizi birkaç dakika içinde salsa öğrenirken bulabilirsiniz. Gün içindeki sakinlik ve rehavetin aksine gece sokaklara karışan kalabalığın, coşkusu ve eğlencesi hem şaşırtıyor hem mutlu ediyor bizi. Gün içinde bomboş olan La Plaza Mayor Meydanı’nın merdivenlerinde boş yer bulmak neredeyse imkansız. Dünyadaki bir çok meydana rakip olabilecek adeta festival havasındaki eğlence sabahın ilk saatlerine kadar devam ediyor. Kısa süre sonra yabancılarında adalılar gibi dans etmeye başlaması hoş görüntüler oluşturuyor. Güzel ve dikkat çekici olan ise kendinizi son derece güvende  hissediyor olmanız. Havasına o kadar çabuk alışılıyor ki neredeyse birkaç gün içinde bir Kübalı gibi hissetmeye başladık.

Eğer deniz ve mavi tutkunuz varsa Trinidad’ın hemen yakınında Playa Ancon sizi kendinizden geçirecektir. Hatta konaklamak için birbirinden güzel otelleriyle tercih sebebiniz olabilir. Palmiyelerin gölgesinde eşsiz bir kumsal ve Karayip denizinin mavisi göz kamaştırıcı. Playa Ancon, bisiklet ya da taksi kiralayarak kolayca ulaşılabilecek bir plaj. Trinidad’a uzaklığı 16 km. Berrak denizi başlangıçta sığ olduğu için her seviyeden yüzücü için oldukça keyifli. Su sporları meraklıları içinde sayısız aktivite var. Mercan kayalıklarına dalış yapmak, göz alıcı kumsalında yürüyüş yapıp,  gün batımındaki büyüleyici kızıllığı izlemek cennettin bir parçası olduğunuzu hissettirecek kadar güzel.  Gece gökyüzüne baktığımda belki ömür boyu gördüğüm tüm yıldızlar o an üzerime yağıyor gibiydi. O kadar yakın ve parlak bir görünümdeler ki etkilenmemek imkansız. Playa Ancon da büyüyü bozmaya çalışan tek şey baş edemediğim sinekler oldu. Gün doğumu ve gün batımı saatlerinde tedbirli olup sinek kovucu bir losyon kullanırsanız keyfinizi kaçıracak hiçbir şey olamaz. Yoksa arsızca cildinizde noktalardan harita yaratabiliyorlar. Plajda yılın her zamanı turistlerle dolup taşan 3 otel bulunuyor. İster tüm gün tuzuna bulanın mavinin, ister kumlara serilip uyuyun, isterseniz hiç durmadan yürüyün, koşun zıplayın. Her ne yaparsanız yapın, hiç hissedilmeyen kalabalığında Playa Ancon, kollarına alıp huzurlu bir rüya atmosferi yaşatıyor.

Dönmeyi unuttuğumu fark ediyorum. Hatta günlerden neydi?  Neden buradaydım?  Bu kadar güzellik ne zamandır burada, nasıl bir araya toplanmış her karede farklı hikaye? Huzur ve macera aynı yerde barınabiliyormuş. Trinidad bunu öğretiyor. Bu ada evet çok acı çekmiş. 1492 Ekim’inde Kristof Kolomb ayak bastığında bu topraklara  “insan gözünün görebileceği en güzel yer” demiş. Buranın her biri bir bilge olan yerli halkı köle olmuş, açlık çekmiş, işkence görmüş ve gelen salgın hastalıklara dayanamayıp 100 yıl içinde yok olmuşlar. Şimdi sokaklarda her dönemin izlerini taşıyan melez yüzler var. Bağımsızlığı kazanmışlar, devrimcilerine sevgi ve saygı besliyorlar ama her şeyden önce yaşıyorlar. Fakirliklerini gördüm ama mutluluklarını da. Hırsları yok yetiniyorlar. Turizm çok önemli buna alışmışlar, fotoğraf makinalarınıza aldırmadan günlük hayatlarını sürdürüyor, soru sorduğunuzda hevesle sohbet ediyorlar.

Trinidad kapı önlerinde kadınların işlediği danteller gibi yüreğimize örülüyor veda ederken. At arabalarının tıkırtıları, purosu elinden düşmeyen yıllanmış yüzler kazınıyor hafızalara, Joze Martin’in romantik Guantanamera şarkısı dolanıyor dillere, rengarenk gülen insanların sesleri uzaklaşıyor gitgide. İşte o an hissedilen tek şey zamanın durduğu bu şehirde durdurmak zamanı.

Kısa Notlar:

* Cep telefonları genellikle çekmiyor.

* İnternet yok.

* Bolca küçük para bulundurun bahşiş vermeniz gereken zamanlar oluyor.

* Sabun, krem ve tükenmez kalem isteği yerli halktan çok geliyor. Yanınızda birkaç kalem bulundurursanız işe yarıyor.

* Alışverişte pek pazarlık yapmıyorlar. Genel olarak çok ucuz bir ülke değil.

* Elektrik prizleri ve voltajlar değişken yanınızda dönüştürücü bulundurun.

* Resmi dil İspanyolca. İngilizce oteller dışında çok bilinmiyor, bence siz birkaç kelime İspanyolca öğrenin.

* Kredi kartı ve bankamatikleri unutun. Sadece yanınızda nakit para bulundurun.

* Bazı gece kulüplerine bayanları düz sandalet ile almıyorlar, böyle bir niyetiniz olursa topuklu ayakkabıda bulundurun valizinizde.

Detaylı bilgi için: http://www.gazellafotosafari.com/Geziler.aspx

Sizlere biraz Küba’dan bahsetmek istiyorum. Uzun uzun tarih anlatacak değilim, ancak Küba’da yaşanan devrim ve devrimle özdeşleşen Fidel Castro ve Che Guevara’dan biraz bahsetmeden olmaz. Che Guevara’nın portreleri, posterleri, duvar resimleri, hediyelik eşyaları, şapkaları, fotoğrafları ve sayamadığım kadar çok malzeme hemen her yerde karşınıza çıkıyor. Buna karşın 86 yaşındaki Fidel Castro’nun duruşu ve bu konulara bakışı daha keskin. Kendi isteğiyle yaşarken fotoğraflarının ve posterlerinin her yerde gözükmesini ve abartılmayı istememiş. O yüzden Küba’da dolaşırken her yerde karşınıza daha çok Che’nin görüntüleri çıkıyor. Esasında bunun abartıldığı ve ticari bir temaya dönüştüğü hemen görülüyor.

1958 yılında diktatör Fulgencio Batista’nın devrilmesiyle iktidara geçen ve uzun yıllar ülkeyi yöneten Fidel Castro, 2008 yılında sağlık sorunları nedeniyle yetkilerini kardeşi Raul’e devretti. Amerika ambargosu ve dışarıya kapalı düzeni yüzünden her zaman bazı sıkıntılarla karşı karşıya olan Küba’da Raul’un devlet başkanı olmasından sonra bazı reformlara izin vermesi ülkenin biraz nefes almasını sağladı. Özellikle turizm konusunda yapılan yenilikler ülkenin en büyük gelir kapılarından birini açmış oldu. Bugün Küba’da turistler için çok çeşitli imkanlar ve seçenekler bulunuyor.

Küba pek çok yönden ilginç bir ülkedir. Bazı kısıtlamalar ve ekonomik yetersizlikler olmasına karşın Küba’da sokaklarda yatan evsizler ya da fakir doğu ülkelerinde görülebilecek yoksulluk görüntüleri göremezsiniz. Küba’da barınma, sağlık ve eğitim hizmetleri ücretsizdir.

İlk durak Havana

Yazımın başında Küba’ya uçakla ulaşmak için en az bir aktarma yapmanız gerektiğini söylemiştim. Küba’ya en çok uçan şirketlerden biri Air France ve Paris’ten aktarma yapıyor. Hem gidişte hem de dönüşte buraya neden THY uçmuyor diye söylendim durdum. Şaka bir yana ne demek istediğimi sanırım anlamışsınızdır. Özellikle uzun uçuşlarda THY farkı hemen hissediliyor.

Küba’daki ilk durağımız Havana oluyor. Havana’da Jose Marti Uluslararası Havaalanı’na iniyor uçağımız. Akşam saatleri olduğu için ancak otelimize gidip, bir şeyler yiyip uyumaya çalışıyoruz. Ertesi sabah Havana’yı gezmek ve fotoğraflamak için yollardayız. Klasik Amerikan arabalarıyla dura kalka güzel bir Havana turu yapıyoruz. Burada Amerika ambargosu nedeniyle halen 1930, 1940 ve 1950’li yıllara ait eski Amerikan arabaları kullanılıyor. Tabi çoğu defalarca elden geçmiş ve neredeyse tüm parçaları değiştirilmiş. Ancak fotoğrafik açıdan bakıldığında oldukça keyifli… Hatta birçoğu pembe, sarı, kırmızı gibi dikkat çekici renklere boyanmış. Böyle anlatınca sanki sadece turistleri gezdirmek için kullanılıyor hissine kapılmayın. Tüm Küba’da bu eski arabalar her yerde kullanılıyor. Esasında özellikle son yıllarda ülkeye Japon, Çin ve Kore malı arabalar girmeye başlamış. Ancak çok az kazanan sıradan bir Kübalının bu arabaları alabilmesi neredeyse imkansız.

Puro ve rom fabrikaları…

Küba’da en çok duyacağınız ve ticareti yoğun olarak yapılan iki şey var, puro ve rom. Puro ve rom fabrikaları Küba’nın pek çok şehrinde görebileceğiniz yerler. Rom fabrikalarında fotoğraf çekilebiliyor, ancak pek fotoğrafik oldukları söylenemez. Puro fabrikaları ise tahmin edebileceğiniz gibi fotoğraf açısından ideal. Fakat oralarda da fotoğraf çekmenize izin verilmiyor. Eğer kalabalık bir grupla dolaşmıyorsanız ve biraz da bahşiş verebilirseniz belki puro fabrikalarında fotoğraf çekme şansınızı arttırabilirsiniz.

Küba’nın başkenti ve en bilinen şehri Havana, 2,2 milyon nüfusuyla hem Küba’nın hem de Karayipler’in en büyük şehri. Burası görünmeyen çizgilerle eski ve yeni olarak iki bölgeye ayrılmış. Havana’da fotoğraf çekmek için pek çok yer var. Bunlardan bazıları: Devrim Meydanı, Colomb Mezarlığı, Morro Kalesi, Melacon meydanı, Vedado… Eski Havana Unesco tarafından 1982 yılında kültürel miras listesine girmiş. Koruma altına alındığı için çok fazla dokunulmayan bölge, ilk bakışta bakımsız bir görüntü sergiler. Özellikle fotoğraf meraklılarının Eski Havana’da en az bir gün geçirmesini tavsiye ederim. Ünlü yazar Ernest Hemingway’ın kaldığı otel ve her zaman gittiği bar da bu bölgede yer alıyor.

Havana’ya yakın sayılabilecek bir mesafede yer alan Vinales Vadisi ve Pinar del Rio’da görülecek yerler arasında sayılabilir. Özellikle manzara fotoğrafları çekmeyi seviyorsanız, Vinales’te uçsuz bucaksız vadinin manzarası sizi etkileyebilir.

Masal kenti: Trinidad

Küba’da fotoğraf severleri etkileyecek önemli bir diğer şehir ise Trinidad. Küba’nın en büyük yedi şehrinden biri olan Trinidad, güney sahilinde yer alıyor. Rengarenk boyalı eski evleri, dar kaldırımlı sokakları, sıra dışı mimarisi ve eski arabaları ile Trinidad, 1988’den beri Unesco’nun dünya kültür mirası listesinde yer alıyor.

Küba’da uzun süre sıkılmadan fotoğraf çekilebilecek yerlerden biri olan Trinidad neredeyse tamamen tek katlı şirin evlerden oluşuyor. İnsanlar fotoğraf çekilmekten kaçınmıyor. Ancak bazı yaşlı amcalar ağızlarında koca puroları ile size poz verirken küçük bahşişler istiyor. Genellikle fotoğraf çekmek için bahşiş vermeyi sevmiyor olsanız bile bu amcaları görünce fikriniz değişecektir. Trinidad’ın içerisinde otel yok. Onun için turistler genellikle yerel halkın evlerinin bir iki odasını pansiyona çevirdiği yerlerde konaklıyor. Bir diğer seçenek ise Trinidad’ın biraz dışında, deniz kenarındaki tatil köyleri. Ama her iki seçenekte de fazla konfor aramayın.

Che’nin fotoğraf makinesi…

Trinidad’dan çıkıp Varadero’ya giderken uzun bir yolculuktan sonra Santa Clara’ya ulaşırsınız. Burası Küba’nın orta kesimlerinde yer alan küçük bir şehir olmasına rağmen turistlerin sık ziyaret ettiği yerlerden biridir. Küba devrimi sırasında en önemli savaşların yaşandığı yer olan Santa Clara’da Che’nin 37 arkadaşı ile birlikte bulunduğu anıt mezarı ve devrim öncesi Che ve arkadaşları tarafından raydan çıkarılan zırhlı treni görebilirsiniz. Che’nin anıtı 1987 yılında, ölümünün 20. yılı olması nedeniyle yapılmıştır. Anıtmezarın yanındaki “Museo Historico de la Revolucion”da Che’nin hayatı ve devrimdeki rolüne ilişkin fotoğraflar ve eşyalar görülebilir. Burayı gezerken Che’nin fotoğraf çekmeyi ne kadar sevdiğini ve o zamanlar kullandığı Zenith 3M fotoğraf makinesini de görebilirsiniz.

Deniz ve kum

Yazımın başında Küba programından bahsederken Varadero’nun sadece turistler için yapılmış tatil köylerinden ibaret olduğunu yazmıştım. Eğer Küba’ya gitmeye karar verirseniz ve amacınız sadece fotoğraf çekmekse Varadero’ya gidip vakit harcamayın derim. Ancak uzun bir program yapıp 2-3 gün de tatil yapalım derseniz, Varadero’ya gidip deniz ve kumun tadını çıkarabilirsiniz. Ancak her zaman tertemiz bir kumsal ve sakin bir deniz bulamayabilirsiniz, bizden söylemesi…

Küba için bazı notlar:

* Küba’ya ulaşmak için uzun bir uçuş yapacağınız için sıkılmamak için yanınıza okuyacak bir şeyler alın.

* Farklı yerlerde yapılan kokteylerin tadına mutlaka bakın.

* Mojito seviyorsanız tam yerine düştünüz!

* Eski Amerikan arabaları ile mutlaka şehir turu atın.

* Indian Cave’i mutlaka ziyaret edin. Bu ilginç mağara deneyimi hoşunuza gidecektir.

* Eski Havana’da Katedral Meydanı’ndaki Cafe Del Oriente Restoran’da yemek yiyin.

* Küba’dan dönerken ödenen çıkış vergisi için yanınızda 25 cuc olsun.

* Harcamalarınızı turistler için kullanılan para biriminden yapacağınızdan Küba’nın ucuz bir yer olduğunu düşünmeyin.

* Sokak satıcılarından aldığınız ucuz puroların sahte olduğunu unutmayın.

* Mutlaka yerel müzisyenlerden CD alın. (Gerçi bunların kısmının kaydı o kadar iyi değil ama…)

* Yanınızda sadece Euro götürün. Dolar bozdururken bir de ekstra vergi kesiliyor.

* 1 Euro yaklaşık 1.25-1.30 cuc

* Akşamları canlı müzik yapılan barlara mutlaka uğrayın.

* Havana için en az 3 gün ayırmaya çalışın.

* Pazarlık etmeyi unutmayın.

* Yemek seçen biriyseniz biraz sıkıntı çekebilirsiniz. Fazla kafaya takmayın, turlarda zaten genellikle otellerde yemek yeniyor.

Canon ile gerçekleştirdiğimiz advertorial test çalışmalarımızda bu kez EOS 600D modelini Küba’da test ettik. Canon’un giriş seviyesinin başköşesinde yer alan EOS 600D, kendi sınıfı içerisinde en güçlü modellerden biri. EOS 600D oldukça hafif ve kompakt bir DSLR. Yüksek görüntü kalitesini kolay kullanımlı yapısı ve sağlam gövdesi ile birlikte sunuyor. Giriş seviyesi DSLR makineler arasında hayli iddialı olan bu model, 18 milyon piksellik APS-C CMOS sensör ile yüksek bir görüntü kalitesi sunuyor.

Kısa bir giriş yaptıktan sonra Küba seyahatinin nasıl şekillendiğinden biraz bahsedebilirim. Fotoğraf tutkunları için görmeyi arzu ettikleri yerlerin başında gelen Küba için ideal bir mevsim olan Şubat ayında yola çıktık. Daha önceki seyahatlerimizde olduğu gibi başlangıçta münferit bir gezi programı oluşturmaya çalıştık. Gezilecek yerler, oteller, uçuşlar vs hepsini belirledik. Ancak uçak biletlerinin çok pahalı olması ve Küba’daki acentelerin kişisel olarak sizinle pek ilgilenmemeleri sonucunda, fotoğraf turları ile de adını duyurmaya başlayan Gazella Travel’in Küba turuna dahil olmaya karar verdik. Klasik program Havana, Trinidad ve Varadero’yu kapsıyordu. Detaylarını daha sonra anlatacağım gibi Varadero sadece turistik tesislerin yer aldığı bir tatil beldesi. Bu tur bir fotoğraf turu olmadığı için turizm acentemiz istersek Varadero’ya gitmeyip Havana’da kalabileceğimizi de söyledi. Ancak bazı sıkıntılar yüzünden programı bozmadan gerçekleştirmeye karar verdik. Böylece Küba gezimiz başladı. Şimdi burada tekrar test ettiğimiz EOS 600D modeline dönüyorum. “Gezi Notları” bölümünde Küba turumuzu daha detaylı anlatacağım.

Nasıl bir çanta hazırlamalı?

Uzun fotoğraf seyahatlerde en büyük sıkıntılardan biri yanınızda kaç tane makine, objektif ve aksesuar götüreceğiniz olabilir. Hele biraz da pimpirikli biriyseniz, elinizdeki tüm malzemeyi çantanıza doldurmak ve yanınızda götürmek isteyebilirsiniz. Ancak biraz seyahat tecrübeniz varsa bunun pek doğru bir karar olmadığını bilirsiniz.

Küba’ya Türkiye’den en az bir aktarma ile ulaşabiliyorsunuz. Beklemeler hariç uçuş süreniz ise en az 14 saati buluyor. Buna beklemeleri, gecikmeleri falan da koyarsanız sadece oraya varmak için bile bir hayli zahmet çekiliyor. Sadece giderken ve dönerken değil, orada fotoğraf çekerken de ağır bir fotoğraf çantası size bela olabilir. Tabi bunları söylüyorum ancak ben de yanıma sadece bir objektif alarak yola çıkanlardan değilim. Bu seyahat için Canon EOS 600D, Canon EF 17-40mm f/4L, Canon EF-S 10-22mm ve Canon EF 75-300mm’lik objektifleri alarak orta büyüklükte bir sırt çantası hazırladım. Makine ne kadar kompakt ve hafif olsa da objektiflerle yine ağır bir çanta oldu.

Ergonomik, hafif gövde

Canon EOS 600D’yi gövdesinden başlayarak biraz tanıyalım. Makine Canon’un klasik EOS çizgisine sahip giriş seviyesinde bir DSLR. Giriş seviyesi derken kesinlikle basit algılamayın. Tüm Küba seyahatim sırasında farklı objektiflerle bu makine ile binlerce fotoğraf çektim. Tüm fotoğraflar içerisinde makineden kaynaklanan bir problem gördüğümü hatırlamıyorum. Makinenin küçük olması gün boyu fotoğraf çekerken boynunuzu rahatsız etmiyor. Tutuş ve ergonomi açısından da olumlu şeyler söyleyebilirim. Büyük elleriniz varsa belki tutuş açısından bazı şikayetleriniz olabilir. Ama onun dışında tüm kontrollerin ve diğer düğmelerin yerleşimi gayet kullanışlı.

Hareketli LCD işe yarıyor

EOS 600D’de hareketli bir LCD kullanılmış. LCD’nin büyüklüğü 3 inç ve 1040K piksel çözünürlüklü… Çekilen fotoğraflar LCD’de bazen olduğundan daha kontrast ve canlı gözükebiliyor, bu konuda dikkatli olmak lazım. Güneş altında veya fazla ışıklı ortamlarda da LCD performansı gayet iyi denilebilir. Tabi önemli bir özellik LCD’nin hareketli olması… Bu hem fotoğraf hem de video çekerken oldukça işimize yarayabilir. Peki, sen kullandın mı? diye soran olabilir. Küba tam anlamıyla bir müzik ve dans cenneti… Eski Havana’da sokak aralarında dolaşırken bir anda ilginç dans gösterileri veya müzik çalanlar karşınıza çıkabiliyor. Ancak bunların bir kısmı meraklı bir izleyici kitlesi ile çerçevelenmiş olabiliyor. İşte buralarda birkaç kez hareketli LCD’yi kullanarak daha yukarıdan fotoğraflar ve videolar çektim. Ancak çoğunlukla optik vizör kullandığımı söylemeliyim.

EOS 600D modeli DIGIC 4 görüntü işlemcisi kullanıyor. Bu işlemci Full HD video çekerken, yüksek kaliteli fotoğraf çekimi ile video çekimi arasında sorunsuz bir şekilde geçiş yapılabilmesini sağlıyor. Makinenin seri çekim performansını da farklı ortamlarda deneme şansım oldu. Saniyede 3.7 kareye kadar seri çekim imkanı tanıyan EOS 600D’nin bu performansı genel kullanım alanları için gayet yeterli. Ayrıca 9 noktalı oto fokus hızı da verdiğiniz paranın karşılığını veriyor.

Makine üzerinde hiç kullanmasam da belirtmek istediğim “akıllı otomatik çekim modu” bulunuyor. Bu mod, fotoğrafçılıkla ilgili çok bilgisi olmayan ama çektiği fotoğrafların güzel çıkmasını isteyen kullanıcılar düşünülerek tasarlamış. Çekim ortamını ve ışık koşullarını otomatik olarak analiz eden ve size en uygun çekim modunu seçen bu özellik kaliteli fotoğrafları garanti ediyor. Tabi ne kadar akıllı olursa olsun, yaptığınız kadraj, kompozisyon gibi değerler yine size bağlı.

Full HD Video

EOS 600D, Full HD stereo videolar çekebilmenize imkan tanıyor. Bildiğiniz gibi artık DSLR fotoğraf makineleri ile profesyonel videolar, filmler ve belgeseller yapılabiliyor. DSLR fotoğraf makineleri ile profesyonel videolar çekebilmek tahmin edileceği üzere pek de kolay değil. Mutlaka profesyonel çekim ekipmanları ve bazı aksesuarlar gerekiyor. Ancak herkes bu şekilde profesyonel videolar çekmeli diye bir şart da yok. Ben de Küba gezimizde ilginç pek çok olayı kısa videolar olarak kaydettim. Özellikle fotoğraf çekimi ile video geçişi sırasında makinenin başarılı ve hızlı olduğunu söyleyebilirim.

ISO 12800’e kadar çıkıyor

Makinenin standart ISO aralığı 100-6400 arasında, ancak ihtiyaç halinde 12800’e kadar çıkabiliyor. Canon’un diğer modellerinde olduğu gibi bunda da ISO 100, 200 ve 400 sorunsuz olarak kullanılabilir. ISO 800 ve sonrasında ise normal olarak biraz dikkat etmek gerekiyor. Küba’da “Indian Cave” adında hayli ilginç ve içerisinde kayıkla dolaşılan bir mağarayı gezdiğimizde burada ister istemez ISO 1600 ve 3200’e kadar çıkmanız gerekiyor. Hatta bazı yerlerde ISO 6400 ancak net fotoğraflar çekebilmenize imkan tanıyor.

Küba gezi notları ve fotoğrafları burada!

Canon EOS 600D ile çekilen fotoğrafları izlemek için tıklayınız: