Aynasız fotoğraf makinesi (CSC) pazarında 2013 yılında da ilginç yenilikler ve farklı ürünler görmeye devam edeceğiz. 2012 yılındaki dikkat çeken yeniliklerden biri de Canon ve Nikon’un orta seviyeli full frame DSLR makineleri oldu. Full frame sensöre sahip bir makine daha satışa sunuldu ki, bu Sony’nin kompakt sınıfta üretilen dünyanın ilk full frame makinesi oldu. 2012’de dikkati çeken ürünler sadece bunlarla sınırlı değil tabi ki…

Fotoğraf Bilgi Merkezi editörleri sizler için 2012 yılında en dikkat çeken fotoğraf ürünlerini inceledi ve işte sonuçlar:

Full frame kompakt: Sony tarafından üretilen, bir hayli ilginç ve yüksek fiyatıyla da dikkat çeken dünyanın ilk kompakt full frame makinesi Sony RX1 oldu.

Sağlam ve şık: Suya, toza, darbelere, soğuğa, yani tüm zorlu hava koşullarına karşı korumalı bir makine olan Pentax WG-2 GPS, farklı tasarımıyla da bizleri şaşırtan bir makine oldu.

Orta seviye full frame DSLR: Canon ve Nikon, full frame makineye geçmek isteyenler için yeni modellerini 2012’de duyurdu. Gerek fiyat aralığı gerekse de teknik özellikleri ile yarı profesyonel kullanıcılara hitap eden Canon EOS 6D ve Nikon D600, 2012’nin fotoğrafçılık alanındaki yeniliklerinden sayılabilir.

Üst sınıf DSLR: 2012 yılında Canon ve Nikon rekabeti efsane ürünler tasarlanmasına da yardımcı oldu. Üst sınıf full frame DSLR makinelerden Canon EOS 5D MIII ve Nikon D800 kullanıcıları uzun süre tercih yapmakta zorlayan modeller oldu.

Aynasız fotoğraf makineleri (CSC): Canon uzun süredir kendisine yapılan baskılara daha fazla direnemedi ve ilk aynasız fotoğraf makinesi Canon EOS M’i satışa sundu. Bu makine ile yeni bir objektif serisi de tasarlayan Canon, basit bir bayonet ile EOS serisindeki objektiflerin kullanılmasını da sağladı.

Samsung 2012 yılının sonlarına doğru büyük bir atak yaptı ve aynasız fotoğraf makineleri (CSC) pazarında ciddi bir oyuncu olmak istediğini Samsung NX20 modeli ile ispatladı.

Fujifilm üst seviyede aynasız fotoğraf makineleri tasarlamaya devam ederken, 2012’nin en dikkat çeken modellerinden biri kuşkusuz Fujifilm X-Pro1 oldu.

Yine bu alandaki en önemli oyunculardan biri olan Panasonic GH3 modeli ile profesyonel bir aynasızın nasıl olabileceğini de göstermiş oldu. Özellikle video kaydında son derece iddialı olan bu ürünle birlikte pek çok yeni objektif de satışa sunuldu.

Ülkemizdeki satış, pazarlama aktivitelerini ve işbirliklerini de genişleten Olympus PEN serisi ile özellikle Japonya’da büyük bir başarı yakaladı. 1970’lerdeki OM serisinden esinlenilerek yapılan Olympus OM-D E-M5 modeli ise tüm dünyada dikkatleri üzerine çekmeyi başardı. Toza ve suya karşı güçlendirilen gövdesi ile en zor ortamlarda bile fotoğraf çekilmesine imkan veren bu makine, editörlerimizin ilk aklına gelen modellerden oldu.

Bir garip Leica efsanesi: Leica’nın 2012 yılında satışa sunduğu bizce en ilginç makinesi Leica M-Monochrom oldu. Sadece siyah-beyaz fotoğraflar çekebilen bu farklı makine, tahmin edeceğiniz gibi fiyatıyla da fark yaratıyor.

SIM kart fotoğraf makinesine de girdi: Cep telefonları alanında hızla ilerleyen Samsung bu başarısını fotoğraf makineleriyle de birleştirmeye çalışıyor. 2012 yılının en farklı ürünlerinden biri de Samsung Galaxy Camera oldu. Makinedeki Android Jelly Bean işletim sisteminin güçlü performansı, 3G ve Wi-Fi özellikleriyle birleşerek çekilen fotoğrafların anında paylaşılmasını sağlıyor. Tek sorun, eğer 3G bağlantısını kullanmak isterseniz her ay ödeyeceğiniz fatura olabilir.

Objektifler: 2012, yeni objektifler konusunda çok iyi bir yıl oldu. Tüm büyük üreticiler gerek zoom gerekse de sabit odak uzaklıklı pek çok modelle fotoğraf severlerin karşısına çıktı. Burada onlarca iyi model seçebilirdik, ancak editörlerimizin özellikle dikkatini çeken bazı modelleri sizlerle paylaşmak istiyoruz. İşte 2012 yılında bizce en dikkat çeken objektifler: Panasonic Lumix G X Vario 35-100mm f/2.8, Sigma 35mm f/1.4 DG HSM, Tamron 24-70mm f/2.8 Di VC USD, Olympus M.Zuiko ED 75mm f/1.8.

Fotoğraf yazıcıları: Fotoğraf baskısı her zaman önemli olmuştur. Bu konuda 3-4 büyük firmanın iddialı yazıcıları varken, 2012’de duyurulan iki model özellikle fotoğraf severlerin dikkatini çekti. Bizce 2012’nin en dikkat çeken fotoğraf yazıcıları: Epson L800 ve Canon PIXMA Pro-1 oldu.

41MP’lik cep telefonu: Cep telefonları ile hepimiz fotoğraf çekiyor ve paylaşıyoruz. Pek çok üretici firma daha kaliteli fotoğraf ve video deneyimi sağlamak için yeni ürünler tasarlıyor. 2012 yılında ortalama bir cep telefonu kullanıcısını memnun edebilecek seviyede kamera kalitesine sahip onlarca model duyuruldu. Fakat duyurulan bu modellerden sadece biri öne çıktı: Nokia PureView 808.

18-300mm’lik yeni objektif sunduğu geniş zoom aralığı sayesinde tek objektif ile fotoğraf çekmek isteyen giriş seviyesindeki kullanıcılar için uygun bir seçenek.

24-85mm’lik objektif ise orta tele zoom aralığına sahip. Kaliteli ve dengeli optik tasarımı, özel kaplamaları ile daha çok full frame makinelerde kullanılabilecek olan bu objektif aralığı video çekimlerinde de tercih ediliyor.

Yazının birinci bölümü için tıklayın!

Pekiyi her iki ürün, aynı tasarımla standart bir üretimle yapılıyorsa aralarında nasıl bir fark doğabilir?

Belli bir objektifin tek bir tasarımla üretildiği doğrudur. Ancak özdeş olması hedeflenen ürünler, yazık ki özdeş olmazlar. Her objektifin her merceği ancak belli bir üretim toleransı içinde kalmak koşulu ile farklı, yani kusurludur! Bu kusurlar örneğin, tasarımda öngörülen ölçülere göre + – % 0,5 gibi bir fark gösterebilir. Üretim standardı olarak + – %1 gibi bir tolerans sınır kabul edilmişse + – %0,5 kusurlu mercek montaja girecektir. Dolayısıyla montajlanacak örneğin 12 eleman bu hatalardan (+) ya da (-) yönde az ya da çok kusur içerebilir. Bu kusurların toplamı her objektif için çok farklı olabilir. Ben şahsen böyle deneyimler yaşadım. Bir arkadaşımla sahip olduğumuz aynı marka, aynı nesil, aynı tasarım iki normal objektiften bendeki diğerinden daha iyi çıktı. Eski yıllarda okuduğum bir makalede Amerikalı bir yazarın tespiti diyordu ki, “Japon ve Alman üretim yöntemi oldukça farklıdır. Almanya’daki X firması (daha önce adını andığım prestijli firma) objektifteki tüm elemanları teker teker test edip kabul veya reddetmekle kalmıyor (+) veya (-) yüzde ne miktar hatalı olduğunu rapora bağlıyormuş. Yani, her merceğin sicil kartı var, +%0,2 hatalı gibi. Montaj aşamasına gelince (+) kusurlu bir ön elemanın arkasına (-) ve aynı miktarda hatalı bir ikinci eleman konuyor. Ve montaj böylece sürüyor ki, bitmiş objektifte toplam hata olabildiğince düşük olsun.

Oysa Japonya’da tolerans içinde kalıp kabul edilen tüm elemanlar ayırt edilmeden montaja giriyor. Ve sonuçta toplam objektif yeniden test edilip “geçer” ya da “geçmez” gibi ayrılıyormuş. Bunca emekten sonra tolerans dışı hatalı ürünün sebep olacağı ekonomik zararı aza indirmek için herhalde tolerans bandı epeyce genişletilip esnetiliyor olmalı. Yoksa o tolerans dışı objektifler başka bir pazara mı yönlendiriliyor acaba? Eğer bugün yayımlanan test raporları gerçekten tarafsız iseler ki, ben öyle olduklarına inanmayı çok isterim, objektif seçiminde bizlere yeterince ışık tutacağına inanıyorum. Kişisel olarak bu testlere bakarak satın aldığım birkaç objektifin bende hayal kırıklığına neden olmadığını söyleyebilirim.

Testlerin nesine bakılır?

Bunu açıklayabilmek için daha önce başka bir açıklama yapmak gerekiyor.

Objektifler neden kusurludur?

Gerçek görüntü veren mercek pozitif (ince kenarlı) mercektir. Elinizde büyüteç olarak kullanmakta olduğunuz bir pozitif mercekle, bir kitap sayfasına bakınca görüntünün sadece ortada net olduğunu görürsünüz. Kenarlara doğru görüntü hem netsizdir, hem de harflerin veya çizgilerin kenarında mavi – kırmızı renklenmeler görürsünüz. Bu bozulmaların bir optik kitabında rastlayabileceğiniz başlıcaları; küresellik, astigmatizm, renkseme, distorsiyon gibi bir seri mercek kusurudur. Tekil mercekteki bu kusurlar dünyanın en prestijli firması tarafından en özel camlarla yapılsa ve dünya paralara satın alınsa bile yok olmaz. Ancak birden fazla merceğin kombine edilip montajlanması ile azaltılabilir. İyi objektif bu kusurları en az içerendir. Bu sonuca giden aşamaları gözden geçirelim.

Tasarım aşaması

Belli odak uzaklığında ve belli bir format için görüntü verecek objektifte bu kusurlarla nasıl baş edileceği, bunun için hangi özellikte camdan kaç diyoptrilik kaç merceğin bir araya geleceği, bunların hangilerinin ince kenarlı hangilerinin kalın kenarlı olacağı optik mühendislerince tasarlanır. Burada tasarım sözcüğü ile sakın biçimsel kaygılarla yapılan “sanatsal tasarımlar” akla gelmesin. Bu fizik ve matematiğin birlikte kullanımı ile çözümlenen çok bilinmeyenli, çok dereceli (üstlü) denklemler demetinin çözülmesi ile olur.

Böyle bir denklem grubunun çözümü bilgisayardan önce yıllar alıyordu. Ve bu yüzden eski yıllara dönüp baktığınızda ünlü matematikçilerce çözülmüş sadece birkaç tasarım ve onların çeşitlemelerini görürsünüz. Bilgisayar kullanımı bu işlemleri kolaylaştırdığı için günümüzde ikinci derecede objektif yapımcılarının bile üretim portföylerini inanılmaz biçimde çeşitlendirdiklerini görüyorsunuz. Objektif tasarımındaki isabet veya başarı iyi objektif için sadece ilk aşamadır.

* Devam edecek…

"Hangi Objektif? yazısının üçüncü bölümünü önümüzdeki günlerde paylaşacağız.

Kimileri için sahibi oldukları markalar dünya birincisidir. Bu, bir yönüyle ben merkezlilik, başka bir yönüyle “takım tutma” da denilebilecek bir tür sadakat ya da körlüktür. Aklı başında koskoca adamların çocuklar gibi Nikon / Canon kavgası yaptığını görürsünüz. Bunun insanları rahatlatan ve “objektif düşünme” gibi zahmetli bir işten kurtaran yanı olabilir. Satmanın üretmenin önüne geçtiği günümüzde, satıcılar takımı bu zaafı iyice sömürüp insanları markalara tapar hale getirdiler. Bu yüzden koskoca devlet adamları bile hedeflerini dile getirirken “marka olmak”, “marka yaratmak” gibi sözleri kullanırken nerede ise markayı kutsallaştırıyorlar.

Pekiyi, markanın hiç mi önemi yok? Önemi sadece bir yere kadar. Bunun için gözümüzün önünde markalaşma prosedürlerine bir bakalım: Birinci kural, “ısrar et, ısrar sonuç alır” şeklindedir. Gün boyu bizi canımızdan bezdiren her önemli yayını paramparça ederek günde her biri en az 10 kez kafamızı ütüleyen firma reklamlarını düşünün. Acaba bunların gerçekliğini irdeleyenimiz olmuş mudur? Örneğin, en pahalı deterjanın gerçekten en iyi temizlediğini test eden olmuş mudur? Adı, sanı bilinmeyen ve onun yarı fiyatına satılan deterjan gerçekten daha mı kötü temizliyor? Birileri bize hemen cevap yetiştirecektir. Bu kadar ucuz olduğuna göre mutlaka dandik bir şeydir. Çünkü kafalara fiyat eşittir kalite önyargısını bir kez yerleştirmişler. İnsanları soymak için bundan iyi yol mu olur? Bu ısrar uzun yıllar sürmüşse ve firma hakkında ciddi bir skandal yoksa bu ısrar sonuç alır, marka oluşur.

Geçmişi yüzyıla dayanan bir şekerleme firmasının ürünleri ne vazgeçilmezdir ne de emsallerinden üstündür. Buna rağmen akla gelen ilk markadır. Sadece ender birkaç firmanın ürünleri böyle bir şöhreti gerçekten hak edecek mükemmelliktedir. Ama bu bile onların bütün ürünlerinin aynı derecede mükemmel olduğu anlamına gelmez. Örneğin, telemetreli makineleri ve objektifleri ile haklı bir üne sahip X firmasının refleks makine gövdeleri problemlidir. Öteki refleksler kadar güvenli değildir.

Objektiflere gelince sorgusuz sualsiz teslim olup tüm objektiflerini satın almakta sakınca görmediğimiz, makinemizi üretmiş olan firmanın gerçekten bütün objektifleri aynı düzeyde değildir. O derece prestiji olmayan bir objektif firmasının bazı ürünleri nerede ise mükemmeldir. Bunu, fiyat bölü kalite orantısı yapmadan söylüyorum. Bir de fiyatlarına bakınca tercih ibresi büsbütün o ikinci firmayı gösterecektir. Akıllı olup seçimi o yönde yapmak gerekir. Bazılarımıza bunu anlatamazsınız, haksız da değildirler. “Ucuzdur vardır illeti, pahalıdır vardır hikmeti” özdeyişi bizim ulusumuza aittir. Ben Bernard Shaw‘ın özdeyişini daha çok benimsiyorum. Diyor ki: “En akıllı adam, terzimdir. Her gidişimde yeniden ölçümü alır.”

Her zaman söylerim; maldan anlıyorsanız markaya ihtiyacınız yoktur. Pekiyi, maldan nasıl anlanır? Elbette bilgi ve deneyimle… Bu öğrenmek demektir. “Sınama ve yanılma” öğrenmenin en temel ama en pahalı yoldur. Ayrıca bu yolla bilgi edinme kişiselleşir. Başkasına da yararı olması için bilginin paylaşılması kişisel bilgilerin bir araya toplanıp harman edilmesi gerekir. Örgün eğitim bu işi yapıyor. Adına iletişim çağı, zaman zaman da bilgi çağı denen günümüzde iletişim araçları eğer kirlenmemişlerse (tabii reklamlar konu dışıdır) bu görevi üstleniyor olabilirler. Örneğin bazı yabancı fotoğraf dergilerinde yarım yüzyıl öncesinden başlamak üzere test raporları yayınlanır. Bugün internette bazı siteler, bu konudaki ihtiyacımızı karşılayabilir. Ayrıca Almanya’nın ünlü bir fotoğraf dergisi oldukça ayrıntılı ve bu yönüyle güven veren testler yayınlıyor. Asıl mesele bu raporların ne kadar güvenilir oldukları ile ilgilidir. 1970’li yıllarda Amerika’nın ünlü bir fotoğraf dergisinde objektif testleri yer alırdı. O derginin testlerinin de sonuçlar sayısal değildi, sözcüklerle ifade edilirdi. Derecelendirmeleri şöyleydi; “kötü – kabul edilebilir – iyi – çok iyi – mükemmel” gibi. O tarihlerde özellikle bir objektif firmasının ürünleri bu testlerde hemen bütün diyafram değerlerinde mükemmel diye notlanıyordu. Ben bu firmanın hiçbir objektifini kullanmadım. Ama gerek öğrencilerimden gerek arkadaşlarımdan çok kullanan vardı. Övgüden çok şikâyet dinlediğimi hatırlıyorum. Son yıllarda bu firmanın artık adı sanı duyulmuyor. 35 mm makinelerin ilkini yapma onuruna sahip, ünlü bir Alman firması var. Bu firmanın adı tüm dünyada bir prestij simgesidir. Seri üretimden çok atölye sistemi ile çalışan, nerede ise el yapımı denebilecek bu ürünler emsallerinin en az iki katı fiyata satılırlar. 1970’lerdeki bu testleri yakından izleyip sonuçlarını bir not defterinde toplamıştım. Sanırım hala duruyor. Bu testlerde bu ünlü objektiflerin aldığı notlar nerede ise orta halli Japon objektiflerini geçemeyen bir performansla temsil edilmişler. Oysa bu Alman firmasının refleks makine gövdeleri için olumsuz eleştiriler yapılabilir. Ama objektifleri neredeyse mükemmeldir. Bu nedenle yayımlanan test raporlarını biraz kuşkuyla, en azından ihtiyatla karşılıyorum. Sayısal raporlar doğal olarak daha güven vericidir. Ama bunların dahi mutlak bir değer taşımadığını şöyle ifade edeyim: Her test raporu belli bir objektifin seri numarası ile verilmektedir. Dolayısıyla aynı ürünün bir başka numaralı olanı için bağlayıcı değildir

* Devam edecek…

"Hangi Objektif? yazısının devamını önümüzdeki günlerde paylaşacağız.

Canon’un efsaneleşmiş bazı objektifleri vardır. İşte bunlardan biri de 85mm f/1.2L II’dir. Bu esasında yeni bir objektif değil, ancak geçtiğimiz günlerde bir süre test etme imkanı yakaladım. İrice gövdesi ve neredeyse 1 kilograma yaklaşan ağırlığı ile “çocuk oyuncağı değil” cinsinden bir objektif… Kullanılan malzeme, kaliteli ve detaylı işçilik ile sağlam yapısı ilk başta dikkatinizi çekecektir.

f/2.8 diyafram değerinin altındaki objektiflerin özel amaçlarla üretildiğini ve bu yüzden de nerede ve nasıl kullanılacağının iyi hesaplanması gerektiğini düşünüyorum. f/2.8 diyafram değerinin altına düşen bir objektif almanın ne kötülüğü var diyebilirsiniz. Esasında bu bir kötülük değil tabi ki… Ancak dikkatsiz ve tecrübesiz bir kullanıcı iseniz, öyle bir zaman gelir ki çektiğim hiçbir şey net olmuyor hissine kapılabilirsiniz. Ancak gerçekte durum şudur ki herkes f/1.2 diyafram değerine sahip bir objektifle çalışmayı heyecanla karşılar.

Bu objektifle mükemmel arka plan bokeh etkiler yakalayabilirsiniz. Canon EF 85mm f/1.2L II ile oldukça karanlık ortamlarda da fotoğraflar çekebilirsiniz. Daha sonra LCD’den baktığınızda sizi bile şaşırtacak olan bu müthiş objektifin fiyatı da aynı şekilde sizi şaşırtabilir. Bu objektif için 2200 dolar (Amerika fiyatı) vermeyi göze alıyorsanız size tavsiyem bir de Canon EF 85mm f/1.8 USM objektife göz atmanız olacaktır. Aralarında kalite ve malzeme farkı olabilir, ancak yapacağınız işe göre bir tercih yapmanız daha akıllıca olur.

Aşağıdaki örneğin daha büyük hali için üzerine tıklayın.

Sinema EOS Sistemi, Canon’un dijital yüksek çözünürlüklü üretim endüstrisine tam donanımlı bir giriş yaptığının en önemli göstergesi olarak görülüyor. Yeni profesyonel dijital sinematografi sistemi lens, dijital video kamera ve dijital SLR fotoğraf makinesi ürün kategorilerini kapsıyor.

Canon’un yeni EF Sinema Lensi serisi, 14,5 mm’den 300 mm’ye kadar zoom menziline sahip son teknolojili dört zoom lensini (dört modelin ikisi EF ve ikisi PL lens yuvalarına uygundur) ve EF yuvaları için üç sabit odaklı lensi içeriyor. Bu lenslerin yedisi de olağanüstü 4K optik performans sergileyip, süper 35 mm eşdeğeri görüntü formatıyla uyum gösteriyor. Üç sabit odaklı EF lensi, 35 mm full-frame sensör donanımlı kameralarla birlikte kullanılabiliyor.

  EF ve PL Yuvaları için Geniş Açı ve Telefoto Sinema Zoom Lensleri  

• CN-E14.5–60mm T2.6 L S / CN-E14,5–60mm T2.6 L SP 
• CN-E30–300mm T2.95–3.7 L S / CN-E30–300mm T2.95–3.7 L SP

Dört yeni Canon zum sinema lensi modelleri:

• CN-E14,5–60mm T2.6 L S (EF yuvaları için)
• CN-E14,5–60mm T2.6 L SP (PL yuvaları için) geniş açı sinema zum lensleri
• CN-E30–300mm T2.95–3.7 L S (EF yuvaları için)
• CN-E30–300mm T2.95–3.7 L SP (PL yuvaları için) telefoto sinema zum lensleri…

Her model 4K (4096 x 2160 piksel) çözünürlüğü destekliyor. Bu çözünürlük değeri, Full HD’nin (1920×1080 piksel) dört katı daha fazla piksel sayısına sahip olduğu gibi endüstri standardı Süper 35 mm eşdeğeri kameralarla ve aynı zamanda APS-C kameralarla da uyumlu…

AD cam kullanan, kromatik sapmayı etkin bir şekilde gideren ve geniş çaplı asferik lensli zum lensleri, kare merkezinden kenarlarına kadar her noktada yüksek çözünürlüklü görüntüleme sunuyor. Her lenste yumuşak ve etkileyici fluluk karakteristikleri yaratan yeni tasarımlı 11 yapraklı diyafram açıklığı donanımı bulunuyor. Lensler bu özellikleri sayesinde sinematografik uygulamalar için ideal bir seçim haline geliyor.

Yeni zoom lenslerinin kapsadığı 14,5–300 mm’lik odak uzunluğu menzili, teatral sinema üretimlerinde en sık kullanılan odak uzunluklarını temsil ediyor. Bununla beraber, Canon’un yeni geniş açı ve telefoto sinema zum lenslerinin sahip olduğu daha geniş açı ve güçlü zoomlama becerileri, aynı menzil boyunca sadece iki lens kullanımıyla tam kapsam sağlıyor.

Zoom, odak ve iris işaretlerinin tamamı, kamera arkasından okumayı daha da geliştirmek amacıyla köşeli yüzeylere işlenmiştir. Yaklaşık 300 derecelik odak döndürme açısı ve yaklaşık 160 derecelik zum döndürme açısı ile bu lensler, net odaklanma performansı sağladığı gibi pürüzsüz ve incelikli zoomlamaya olanak sağlar.

Objektif, yuvarlak bir diyafram kullanarak, bulanıklık etkilerini azaltıyor. Yuvarlak diyafram tamamen açık durumda iki stop aşağı çekildiğinde bile dairesel şeklini koruyabiliyor. Oldukça hızlı AF (oto fokus) yapabilen 24-70mm, neme dayanıklı sağlam yapısıyla da uzun yıllar kullanılabilecek bir objektif.

       Özellikler:

Model: A007

Odak uzaklığı: 24-70mm

Maksimum Diyafram Açıklığı: f/2.8

Lens Yapısı: 12 grupta 17 eleman

Minimum Odaklanma Aralığı: 0.38m

Maksimum Büyütme Oranı: 1:5 (f=70mm: MFD 0.38m)

Filtre Çapı: 82mm

Uzunluk: 108.5mm

Tüm Uzunluk: 116.9mm

Ağırlık: 825gr  

Diyafram Bıçak Sayısı: 9 (yuvarlak diyafram)

Minimum Diyafram: f/22

Uyumluluk: Canon, Nikon, Sony

Canon, özellikle full frame DSLR fotoğraf makinesi kullanıcılarının beğeni ile kullandıkları EF 24-70mm f/2.8L objektifini yeniledi. Yeniden tasarlanan EF 24-70mm f/2.8L II önceki modelinden daha iyi bir performans sunuyor. Yüksek AF hızı, geliştirilmi

Canon’un duyurduğu diğer iki objektif ise; EF 24mm f/2.8 IS USM ve EF 28mm f/2.8 IS USM.

Kompakt fotoğraf makinelerinde tüketicinin en çok ilgilendiği iki nokta, makinenin “kaç milyon piksel (megapiksel) olduğu” ve “ne kadar zum yapabildiği” olmuştur. Milyon piksel değeri başka bir yazının konusu olabilir. Zum konusundaki kafa karışıklığını gidermek ise bu yazının konusu olacaktır.

En başta, dijital zum gerçek bir yakınlaştırma işlemi değildir, görüntüyü büyütmekten ibarettir. Makine alırken “kaç dijital zum” olduğu üzerinde yazabilir, ama makine seçiminde itibar edilecek bir değer olmadığı bilinmelidir. Asıl ilgimizi optik zum değerleri üzerinde tutmamız gerekir.

Kompakt ve DSLR-benzeri süper zum sınıftaki makinelerde değiştirilebilir objektifler bulunmaz, bunların yerine, üreticinin genel kullanım yaklaşımlarını karşılayan sabit objektifler kullanılır. Bu tip makinelerde yakınlaştırma oranları odak uzaklıkları olarak değil de, katsayı şeklinde “x” cinsinden belirlenir. Yani “5x optik zum” ibaresini gördüğünüz ürünün, bilin ki en geniş açısı ile en yüksek yakınlaştırması arasında 5 katı fark vardır. Başka bir örnek ile açıklarsak, 28-420mm değişken odak uzaklıklı bir DSLR-benzeri makinenin optik zum değeri 420 / 28 = 15, yani 15x olarak adlandırılır.

DSLR makinelerde ise birçok farklı objektif seçeneğiniz vardır ve konuya uygun seçiminizi deneyiminize göre yaparsınız. Bu değiştirilebilir objektifler üzerinde 3x, 5x, 10x gibi rakamlar bulunmaz, bunun yerine 24-70mm, 18-200mm, 70-300mm gibi değerler görürüz. Bu rakamlar mm cinsinden en dar ve en geniş açı konumunda objektifin odak uzaklığını tanımlar. Bu objektiflerin kompaktlardaki gibi “kaç zum” olduğunu bilmek istersek büyük değeri küçük değere bölmemiz gerekir. Örneğin, 35-105 mm zum objektif 3x olarak belirtilir; çünkü 105, 35’in 3 katıdır. Objektif 3 kat yakınlaştırma yapabilmektedir. Buradaki “x” işareti en yakın ve en uzak odak mesafesi arasındaki oranı belirler.

Öte yandan bir kompakt ve makinenin zum özelliğini DSLR objektifi cinsinden görmek istersek bir hesaplama yapmamız gerekir. Bunu en güncel modellerden Panasonic DMC-FH27 modeli üzerinde örnekleyelim. Verilen ölçüleri standart 35 mm film boyutunda algılayabilmek için hemen sensör boyutuna bakmamız gerekir. Makinede 1/2,33 inç boyutlu bir sensör kullanılmıştır. Bunu yuvarlayıp 1/2,4 inç olarak alabiliriz, ölçüleri 4,57×5,92 mm’dir. Sensörün diyagonal çapı 7,48 mm olarak bulunur. 35 mm standart film boyutları 24×36 mm’dir. Bunun diyagonal çapı 43,27 mm’dir. 43,27 değerini kompakt sensördeki diyagonal olan 7,48‘e böleriz. 5,7 rakamı bulunur ki bu değer 1/2,4 inç boyutlu kompakt sensörün standart 24×36 mm’lik sensör karşısındaki optik çarpanıdır (crop factor). Makine üreticisinin kompakt objektifinde belirttiği 5–40mm değeri ile bu optik çarpanı genişletelim. 5×5,7=28,5 ve 40×5,7=228 buluruz. Bu kompakt makinenin 35 mm sistemindeki zum karşılığı 28–228mm’dir. X cinsinden görmek istersek 228 / 28,5 işlemi sonucu 8 bulunur.  Zaten üretici de bu model için 28-224 mm eşdeğeri 8x bir objektif kullandığını belirtmiştir. Uzak hayallerin yakınlaştığı bol fotoğraflı günler dileklerimle…

Silent Wave Motoru (SWM) sayesinde böceklerin ve hayvanların yakın çekimleri sırasında sessiz bir şekilde netleme yapabilirsiniz. Sadece bir mikro objektif ile doğal boyutlarda reprodüksiyon ve hoş bir bulanıklık özelliği gösteren görüntüler elde edebilir, 0.163m minimum odak mesafesi ile son derece yakın çekimler yapabilirsiniz.